Volgens mij zijn er twee soorten rommelmarkten. Het belangrijkste verschil tussen de twee is wie de spullen verkoopt. Bij ‘buurthuisrommelmarkten’ is de persoon die de spullen verkoopt ook de vorige eigenaar. Het nadeel daarvan is dat mensen een emotionele band hebben met de spullen die ze verkopen. Omdat een jasje van iemands moeder is geweest moet blijkbaar de prijs daarom ook gelijk hoger zijn.
De betere rommelmarkten zijn daarom de ‘kerkrommelmarkten’. Hierbij gaat een ploegje langs alle deuren om oude troep in te zamelen, die dan op één hoop wordt gegooid. De emotionele band tussen de eigenaar en de verkoper verdwijnt hierdoor, waardoor de prijs vaak veel lager is.
Het beste moment om toe te slaan op de ‘kerkrommelmarkten’ is net voordat ze dichtgaan. De spullen gaan dan namelijk niet terug naar de kelder van de verkopers, maar gaan meestal gelijk de container in (soms worden ze ook wel eens opgeslagen tot de volgende rommelmarkt, waardoor je een jaar later met dezelfde troep in je handen staat). Het beste moment is dan als de ‘dozen’ of ‘zakken’ actie ingaat: je koopt voor een euro een doos, die je dan vervolgens helemaal mag volgooien met alles wat je maar wilt. Ik krijg dan altijd een soort rode waas voor mijn ogen en begin vervolgens van alles bij elkaar te rapen wat ik maar enigszins interessant vind.
Een aantal maanden geleden was ik op zo’n rommelmarkt van de fanfare in Groesbeek. Ik kwam binnen op een moment dat men zelfs al was begonnen met op te ruimen dus ik moest snel handelen. Terwijl aan mijn rechterkant al een jongen dozen in de container gooide zat ik haastig te zoeken tussen de boeken (het was een kwestie van leven of dood!). Net op tijd graaide ik een boekje mee, waarvan ik het vermoeden had dat het een tentoonstellingscatalogus was van de Duitse schilder Joseph Beuys, zeker bij de kunstkenners onder u toch wel een bekende naam. Een dun boekje met wat tekeningen, niet onaardig.
Het was pas toen ik thuiskwam en het wat beter bekeek dat ik zag dat er wel meer mee aan de hand was. Voorin, op de eerste pagina stond namelijk Beuys zijn handtekening! Geschatte waarde: rond de 130 euro. En dan te bedenken dat als ik 5 minuten later was geweest dat boek waarschijnlijk tussen het oud papier terecht was gekomen…
Het is voor de muziekliefhebber een bijna onontkoombaar ding: het lijstje. Oftwel: wat waren de beste platen van het afgelopen jaar? Ik moet eerlijk zeggen dat ik 2006 niet zo’n heel sterk jaar vond wat muziek betreft. Misschien komt het omdat ik gewoon minder heb geluisterd, maar ik vond 2006 écht magerder dan 2005 en 2004. Een groot deel van de platen die in andere media als ‘goed’ worden beschouwd, vond ik eigenlijk maar zo-zo. Van dit lijstje met tien platen vind ik eigenlijk alleen de eerste drie echt goed, voorgaande jaren waren dat toch zeker de eerste tien. Vandaar dus ook een lijstje met tien platen in plaats van de gebruikelijke twintig. Maar goed, dat mag de pret niet drukken. Dit jaar dus: Hay’s daverende tien!
- Joanna Newsom – Ys
- Gorki – Homo Erectus
- Cat Power – The Greatest
- The Rapture – Pieces of the People we Love
- TV on the Radio – Return to Cookie Mountain
- Tom Waits – Orphans
- The Decemberists – The Crane Wife
- The Dresden Dolls – Yes, Virginia
- Lily Allen – Alright Still
- The Knife – Silent Shout
Voor wie nog niet genoeg lijstjes heeft gezien zijn er ook nog lijstjes van Spin, Metacritic, Tiny Mix Tapes, 3voor12, Pitchfork, File Under en nl.muziek. Tot volgend jaar!
Ik ben de laatste tijd niet erg actief op dit log. Mijn excuses daarvoor, maar uw wachten wordt binnenkort beloond met een geheel nieuwe vormgeving voor deze site. Met een beetje geluk staat-ie voor de kerst online, zodat u het gemis aan een witte kerst kan goedmaken door te kijken naar mijn nieuwe website (die namelijk erg wit is).
Verder ben ik de laatste tijd druk bezig met een werkgroepje binnen de Vereniging Wikimedia Nederland. We proberen archieven en mensen met media-collecties (voornamelijk foto’s) van de voordelen van het vrijgeven van hun werk onder een vrije licentie (zoals die van deze site) te overtuigen, en een van de manieren waarop we dat proberen te doen is ondermeer door het schrijven van een duidelijk artikel met de veelzeggende titel Waarom zou ik mijn werk vrij licenseren? Geheel in de trant van een Wiki kunt u dat artikel natuurlijk ook zelf bewerken, maar daarvoer moet u uzelf wel eerst (kosteloos) aanmelden.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik dit jaar een plaat hoorde die ik echt goed vond. We hadden natuurlijk de breekbare plaat van Cat Power, die van Gorki was fabelachtig, en ook de nieuwe driedubbelcd van Tom Waits was top. Maar ik miste toch een beetje dat gevoel wat ik had toen ik vorig jaar Sufjan Stevens hoorde en twee jaar geleden The Arcade Fire.
Tot een paar dagen geleden, want toen hoorde ik voor het eerst de nieuwe plaat van Joanna Newsom: Ys. Wat een plaat! De stem van Newsom is een beetje wennen, want in eerste instantie heb je het gevoel dat de plaat is ingezongen door Lisa Simpson, maar na een paar draaibeurten wen je er aan en neemt Joanna je mee naar haar vreemde wereld van meteorieten en ontsnapte apen en beren. Dat geheel geïllustreerd door haar harpspel en prachtig georkestreerd door ondermeer Van Dyke Parks. Sommige mensen vinden het misschien allemaal wat over-the-top, maar als je over dat gevoel heenzet ontdek je elke keer meer en blijf je de plaat maar draaien, en beginnen de nummers zich in je hoofd vast te wringen en weigeren ze er nog uit te komen.
Ik las dat iemand een keer op een feestje was waar Joanna Newsom ook aanwezig was. Hij liep nerveus op haar af en zei: ‘Jij bent Joanna Newsom. Ik hou van je.’, en prompt daarop verliet hij het feestje. Als je deze plaat hebt gehoord snap je wellicht waarom.
Geplaatst op Saturday 30-12-2006 
Geen reacties. Reactie toevoegen? » 
Geplaatst in kunst+muziek+cultuur, leuk, nederlands 
