U dacht dat Web 2.0 hip was? Web 3.0 is nog veel hipper. De basis ervan is een ‘ontologie’: een voorbedacht ‘framework’ van een heleboel metadata dat wordt gekoppeld aan een webpagina of bestand. Waar Web 2.0 nog ‘dom’ matcht op bijvoorbeeld tags (zoals bij Flickr) kan een Web 3.0-applicatie dwarsverbanden trekken en wordt het kopje ‘relevante zoekopdrachten’ (wat je tegenwoordig erg veel ziet) opeens een stuk interessanter dan alleen maar wat extra zoekresultaten.
Het resultaat zou bijvoorbeeld een ‘agent’ kunnen zijn die voor u bijhoudt welke muziek u zou moeten luisteren omdat het bij uw profiel aansluit. Dergelijke ‘agents’ zijn al sinds het begin van het internet een belofte maar door het gebrek aan metadata moeten we het voorlopig nog doen met zoekmachines die nog redelijk ‘ruw’ door de tekst heen zoeken, zoals Google. De toevoeging van heel veel metadata aan bestanden zou dat proces aanzienlijk kunnen vereenvoudigen. En het gebeurt nu al: kijk maar naar de populariteit van RSS-feeds, die vol staan met metadata.
Wat relevante links: Ontoworld, een portal over ontologie en internet. Ontoworld, een plugin (die niks te maken heeft met de vorige link) voor Mediawiki (de software die Wikipedia runt) en het geheel semantisch maakt. RDF, een standaard om relaties aan te geven door middel van een XML-subset. Harper’s Connections: een mogelijke implementatie van metadata in een nieuwssite.
De toekomst van interfaces? Of gewoon een leuk speeltje wat er cool uitziet maar in het gebruik compleet onhandig is? Dat is de vraag bij BumpTop. Een prototype voor een nieuwe desktop die verrijkt wordt met ‘expressive, lightweight techniques found in the real world.’
Download ze nu ze nog op het net staan en voor ze afgesloten worden, danwel door de uitgever danwel doordat iedereen ze aan het downloaden is: alle afleveringen van Calvin & Hobbes.
Mijn film draait in het eerste blok van Zaal B. De aanvang hiervoor is om 19.00, de deuren van het posttheater gaan open om 18.30. Toegang bedraagt 7 euro en daarvoor kunt u van 19.00 tot even na middernacht films kijken. Kaarten zijn te reserveren via de site van het Posttheater.
Zo simpel en eenvoudig dat ik niet snap dat ik er zelf niet op ben gekomen: het geniale Pixies-nummer Debaser gebruiken als basis om de al even geniale film Un Chien Andalou her te monteren. Debaser gebruikt veel beelden uit de film (u weet wel, met dat oog) dus het is erg aardig om te zien hoe deze YouTuber de twee met elkaar heeft samengesmolten:
Het Wereldkampioenschap 2006 in Duitsland zal de geschiedenis in gaan als een succesvolle serie voor Nederland. Een wereldkampioenschap zat er niet in, en zelfs een finaleplaats was geen optie. Uiteindelijk waren het toch de voorspelbare rivalen Italië en Brazilië die om de eer streden, en Brazilië won uiteraard, verdiend, door twee prachtige doelpunten van Ronaldinho die eens te meer zijn status als beste voetballer ter wereld bevestigden.
Hetzelfde Italië dat verloor in de finale bleek te sterk te zijn voor Nederland tijdens de slopende halve finale, die pas werd beslist in de laatste minuut van de extra speeltijd. De beslissing van de Belgische scheidsrechter Frank De Bleeckere om een strafschop toe te kennen nadat Giovanni van Bronckhorst op een ongelukkige manier de aanvaller Totti ten val bracht hield de gemoederen nog lang bezig. In verschillende steden in Vlaanderen werden vernielingen aangebracht door daar residerende Nederlanders.
Voor veel Nederlanders zal echter vooral de kwartfinale tegen Duitsland als hét moment van het WK 2006 de geschiedenis ingaan. Wat de kwartfinale tegen Zweden op het EK van 2004 deed voor het ‘penaltytrauma’ deed deze kwartfinale voor het ‘Duitslandtrauma’ van 1974. Johan Cruijff verzuchtte in een nabeschouwing dat ‘Robben’ (de maker van de winnende 2-1 goal) ‘eindelijk deed wat hij in 1974 had moeten doen: scoren’.
Opmerkelijk genoeg bleken de resultaten van het WK 2006 vrijwel geheel overeen te komen met een onderzoek van twee studenten aan de Universiteit van Dubai. De twee zijn inmiddels aangesteld om ook voorspellingen te doen over andere prangende kwesties als de datum waarop Jezus Christus terug op aarde zal komen, wanneer Osama Bin Laden opgepakt wordt en wanneer Nederland nu eindelijk een keer wél wereldkampioen wordt.
Kijk dertig seconden lang, onafgebroken, zonder met uw ogen te knipperen naar het zwarte puntje op dit plaatje. Vervolgens beweegt u, zonder uw ogen van het puntje af te houden uw muis over het plaatje heen. Wat ziet u? En knipper nu eens met uw ogen, wat ziet u dan?
The Oxford Project. In de eerste helft van 1984 begon fotograaf Peter Feldstein met een project: hij wilde alle 673 inwoners van het kleine stadje Oxford, Iowa fotograferen. Nu, 22 jaar later is hij teruggegaan. Sommige bewoners waren dood, andere vertrokken, maar een groot deel van de mensen woont nog steeds in Oxford. Wederom fotografeerde hij iedereen, en nam Stephen G. Bloom mee om hun levensverhalen op te schrijven.
