In de categorie “waren we maar nooit beroemd geworden“: The Rasmus, dat bandje wat in 2003 internationaal even heel bekend was met dat nep tienergothic ik-ben-eenzaam-en-mijn-ouders-zijn-eikels nummer In The Shadows. Het succes moet natuurlijk goed uitgemolken worden, en daarom heeft men toestemming geven om het hitje te gebruiken onder een reclame. Echter niet voor snelle auto’s, drank of sigaretten maar voor… Kinder Schokolade.
Inderdaad, Kinder Schokolade, het ‘heerlijke reepje volle melk met lekkere chocolade’, speciaal voor kinderen ontwikkeld! De doelgroep van The Rasmus is wellicht jong, maar toch niet zo jong dat ze nog chocoladerepen met extra melk nodig hebben.
Overigens wel interessant om in deze context te melden is dat onlangs de verpakking van Kinder Schokolade vernieuwd is. En dat was ook wel nodig, want al sinds 1967 sierde een zekere Günter Euringer de verpakking. In 2005 werd hij vervangen door Kevin, een andere jongeman die er in ieder geval wat meer bij de tijd uitziet. Maar dat wordt niet door iedereen in dank afgenomen, de actiegroep weg mit Kevin wil Günter weer terug, want de maker Ferero verandert ‘niet alleen de verpakking van een product, maar ook een deel van onze identiteit’. Bovendien ‘gebruikt Kevin haargel, zijn achteraf zijn tanden witter gemaakt en draagt hij een oranje poloshirt’. Gelukkig heeft de actiegroep op haar website speciale stickers die men over de nieuwe verpakkingen heen kan plakken. De groep heeft inmiddels al meer dan 75.000(!) handtekeningen opgehaald en probeert de 100.000 te halen, dus als u ook liever Günter ziet in plaats van Kevin kan u ze helpen.
Iedereen die ooit het Smurfenlied (7 weken op nummer één in 1977) op elpee had heeft zich ongetwijfeld afgevraagd hoe Vader Abraham toch die smurfen zo ver kreeg dat ze voor hem wilden zingen. Wellicht was u zo pienter om uw platenspeler op een lager toerental te zetten, of wellicht dat u zelfs handmatig aan de plaat heeft gedraaid om het geheim te ontdekken: de smurfen zijn Vader Abraham zelf!
Nu, bijna dertig jaar na het eerste verschijnen van de plaat, gaat dat natuurlijk veel makkelijker. Met een programma als Adobe Audition (voorheen Cool Edit Pro) is het erg eenvoudig om te achterhalen hoeveel langzamer Vader Abraham zijn bandrecorder moest laten opnemen om als een smurf te klinken (0,667 keer zo langzaam, om precies te zijn).
Maar een dergelijk programma biedt natuurlijk ook ongekende mogelijkheden: de stem van de smurfen kan weer veranderen in die van Vader A., maar andersom kan het ook (door het 1,5 keer sneller af te spelen). Op die manier heb ik eens gekeken wat er zou gebeuren als Vader Abraham klonk als een smurf, en de smurfen als Vader Abraham.
Hieronder eerst ter vergelijking een fragment van het originele nummer:
Goed, dat kent u vast nog. Hieronder hetzelfde stukje, maar dan met Vader Abraham in de rol van de smurfen en vice versa:
In deze bewerking verandert de context van het nummer beduidend: in plaats van dat Vader Abraham de smurfen aan een kruisverhoor onderwerpt gebeurt het tegenovergestelde: we worden als het waren gedwongen om het verhaal te bekijken vanuit de positie van een smurf.
Het wordt griezeliger als we de smurfen helemaal eruit filteren en alleen Vader A. aan het woord laten:
Hier horen we hoe de zanger waarschijnlijk bij de opnames heeft gezeten: in zijn opnamestudio terwijl hij tegen zichzelf aan het praten was. De hele context van de dialoog valt weg, wat enigszins doet denken aan het experiment waar de strip Garfield werd ontdaan van de tekstballonnen van de kat en we plots een pijnlijk, deprimerend, Samuel Beckett-esque verhaal krijgen over een man (Jon) die eenzaam tegen zijn kat zit te praten (zie ook Farfield).
Ten slotte nog het meest herkenbare onderdeel van het nummer: het lalalalalalalalalala waarme Vader A. zijn plaatje bijna voor de helft volzong. ‘Ontsmurft’ wordt dit een soort dronken zeemanskoor:
Als u nog steeds niet het idee hebt dat u Vader A. ook goed kent: bekijk zijn cyberstek op het internet. Behalve dat zijn hits van dertig jaar geleden zijn lijkt zijn website eveneens uit een geschiedenisboekje te komen: het lettertype had zo gebruikt kunnen worden in Star Trek en de kleurstelling zwart-goud-blauw was vast erg hip in 1996.
Weet u niet wat RSS is? En wat die vreemde oranje icoontjes en knopjes met ‘XML’ en ‘RDF’ betekenen? Ik heb een artikeltje geschreven op mijn website zodat u nu ook kan meepraten met uw buurman en uw collega’s over de wonderen van Really Simple Syndication. Als u klaar bent met lezen: mijn feed kunt u hier vinden.
Gebruikt u mijn Nederlandse dummy-tekst (Lorem Ipsum) generator wel eens? Dan zult u wellicht blij zijn te horen dat de generator tegenwoordig ook lijstjes kan maken, zowel visueel als gelijk in HTML-code. U kunt maximaal 5 lijsten tegelijkertijd aanmaken. Ook zit er al een tijdje de mogelijkheid in om in plaats van Hollandse literaire hits als de Camera Obscura, Max Havelaar en De Stille Kracht nu ook de klassieker Lorem Ipsum te gebruiken om dummytekst te genereren. Die is echter niet in het Nederlands.
Het is nu een week geleden dat de publieke omroep alle programma’s door elkaar heeft gehusseld om daarmee een groter kijkersaandeel te krijgen. Het is wellicht een beetje makkelijk om na een week al te beginnen met zeiken. Maar toch: vanavond had ik na het journaal even zin om te ontspannen. Wat zijn dan de mogelijkheden?
Op Nederland 1: Blik op de Weg. Wellicht het meest suffe en correcte programma wat er bestaat op de Nederlandse zenders. Met al 100 jaren hetzelfde ‘kijk eens wat een ongehoorzame burgers, ik rijd zelf nooit hoger dan de maximale snelheid’ commentaar van Leo de Haas. Op Nederland 2 iets wellicht nog ergers: In Voor- en Tegenspoed. Een scheiding tussen Monique en Eric moet voorkomen worden door relatietherapeuten want Eric gedraagt zich echt als een verveeld kind volgens zijn vrouw. Pfff. Nederland 3 heeft gelukkig gewoon voetbal, maar daar had ik geen zin in.
‘Vroeger’ (twee weken geleden) was het tenminste duidelijk: op Nederland 1 nieuws en de emo-tv van de EO, op Nederland 2 Frans Bauer en sport en op Nederland 3 culturele en informatieve programma’s. Hoezo onduidelijke kijkersprofielen?
Gelukkig zijn er altijd nog de Belg en de Brit. Op hetzelfde tijdstip op BBC: een informatief programma over het opsporen van je familiegeschiedenis en op Belgie 2 het bijzonder goede actualiteitenprogramma Terzake met een reportage over YouTube.
George W. Bush, u weet wel: de leider van de vrije westerse wereld, heeft in een speech gezegd dat Bin Laden vergelijkbaar is met Hitler en Lenin. Afgezien van het feit dat Bush hier een schoolvoorbeeld weggeeft van de Wet van Godwin valt me nog iets anders op, namelijk: is Bin Laden zo onderhand niet de Orwelliaanse Sneeuwbal geworden van Bush?
Niet dat Bin Laden nou zo’n lieverdje is en voor de vrije wereld vecht (op dat punt gaat de vergelijking natuurlijk mank), maar wel dat hij ondertussen het vaste excuus van Bush is geworden om al het kwaad in de wereld mee te verklaren. Of Bin Laden niet gewoon dood is of van zijn pensioen aan het genieten is in een grot in Pakistan doet verder niet terzake: ergens is een aanslag (zoals laatst bijna in London), de locale veiligheidsdiensten zijn nog een beetje voorzichtig met de daders aan te wijzen maar Bush weet het al gelijk zeker: het moet al-Qaeda (en Bin Laden) wel zijn, dat is tenslotte de moeder van al het kwaad in de wereld.
En om de vergelijking nog maar even door te voeren: begint Bush onderhand niet wat trekjes te krijgen van dat andere varken uit Animal Farm: Napoleon?
De site van Big Productions is online. Big Productions is het audiovisuele productiebedrijf van regisseur en producer Kas van der Linden. Big Productions maakt vooral producties die iets te ‘melden’ hebben, zoals documentaires, informatieve en educatieve producties. Series van Big Productions zijn ondermeer bij Teleac op televisie geweest en zijn getoond als aanvulling op tentoonstellingen in musea.
Voor Big Productions ontwierp ik de website met ondermeer korte fragmenten van producties, een nieuwssysteem en andere onderdelen. Over de website is tevens een aparte pagina beschikbaar op deze website.
Ik was vandaag op het Boekenfestijn 2006 in de jaarbeurs te Utrecht. Uiteraard heb ik weer veel te veel boeken gekocht, en dreigt mijn vloer in te zakken. Daarom maar een overzichtje van wat ik heb gekocht voor het geval de boeken onherstelbaar beschadigen. Scroll naar beneden, of klik boven op de prijskaartjes voor een korte samenvatting.
Great Modern Masters: Malevich
Prachtige kleurenreproducties van de Russische schilder Kazimir Malevich (1878-1835). Ongelofelijk dat die man (more…)
Wat ziet u hierboven? Zes rare losse vormpjes? Ja? En als u uw ogen een beetje samenknijpt? Ja! Inderdaad! Eigenlijk staat er ‘ICTU’, wat de naam is van een stichting die kennis verzamelt over ICT en de overheid. Als je logos ontwerpt is het toch slimmer om een contrast te kiezen waarbij één van de kleuren niet hetzelfde is als de achtergrondkleur.
Twee CSS-properties waar ik nog nooit van had gehoord: unicode-bidi en direction. Wat je er mee kan: tekst andersom zetten, kijkt u bijvoorbeeld maar eens hier naar.
Het werkt in alle moderne browsers en zelfs in iets oudere, zoals Internet Explorer 5.0, waardoor zo ongeveer 99% van de internetbevolking de tekst van een site omgekeerd kan zien op deze manier.
Dat lijkt allemaal een beetje flauwekul, want wat moet je ermee? Ik neem aan dat het vooral gebruikt wordt om niet links-naar-rechts lezende talen (zoals het Arabisch) goed weer te geven in browsers. Maar er is wel degelijk één applicatie waar het echt handig voor is: spam voorkomen.
Stel dat uw e-mail adres peter@bohring.nl is, dan zou u deze HTML-code toe kunnen passen:
Op die manier staat er gewoon peter@bohring.nl in plaats van achterstevoren. Ik gebruik het nu op mijn contactpagina, hopelijk zorgt het voor wat minder spam.
