Ze zijn vast niet de eerste, maar ik vind het wel ontzettend handig: de setlijsten van disco NDRGRND in Nijmegen (klik op ‘muziek’). Handig als je wilt weten wat ook al weer dat ene liedje was wat ze op zaterdagavond draaiden en waar je maar niet op de naam van kon komen.

De lobby van de muziekindustrie heeft weer toegeslagen: vanaf 1 Januari komt er een heffing op MP3-spelers en DVD-recorders. Een iPod kan bijvoorbeeld wel 25 euro duurder worden. Dat er ook mensen zijn die legaal muziek downloaden of mischien wel DVD’s branden die ze zelf hebben gemaakt (zoals ondergetekende) wordt uiteraard even vergeten: die mensen zouden tenslotte iets kunnen doen ‘wat niet mag’ en moeten daarom maar voor de zekerheid betalen. Consumenten worden niet serieus genomen en al schuldig van piraterij bevonden voordat ze het tegendeel kunnen bewijzen. Op Webwereld is inmiddels al een levendige discussie losgebarsten.

Overigens zal de maatregel er alleen maar ervoor zorgen dat mensen hun MP3-spelers in Duitsland kopen: de heffing wordt alleen nationaal ingevoerd.

Je kunt nooit genoeg Konijntjes hebben.

Yes! Ik ben de eerste!

Vijf minuten later…

Shit! Ik ben toch niet de helemaal de eerste…

Een van mijn favoriete popliedjes aller tijden is Heartbeat, van de Noorse popzangeres Annie. Ik heb het minstens honderd keer over mijn stereo laten knallen en toch wordt het niet saai. Ik ben trouwens niet de enige die er zo over denkt: het tijdschrift Pitchfork verkoos Heartbeat al eerder tot single van het jaar (scroll naar beneden) en het kwam zelfs tot een zesde plaats in hun lijst van beste singles van de afgelopen vier jaar.

Nu probeer ik al maanden het nummer gedraaid te krijgen in de disco. Talloze aanvragen en smeekbedes bij de DJ ten spijt, het lukt maar niet. Ik ben al overgegaan tot de tactiek om iedereen die ik maar vaag ken in de disco te vragen of zí­j het dan maar aanvragen omdat het anders wel erg genant wordt als ik er telkens weer sta.

Toch kom je het nummer ook wel eens tegen zonder dat je daar om vraagt: gisteren stond ik in de fitness mijn conditie op peil te brengen op het ski-apparaat toen ik plotseling, tussen alle pomp-muziek die ze meestal daar draaien, opeens een remix van Heartbeat hoorde. Wauw! U snapt: mijn dag was weer helemaal goed, en voortaan ga ik niet meer naar de disco op Zaterdagavond, maar naar de fitness.

Origami is cool. Maar je kunt ook te ver gaan.

Ik ben niet zo’n fan van DRM, u weet wel: technologie die er voor zorgt dat ú niet meer in controle bent over de spullen die u koopt, maar de fabrikant van die spullen. Zoals bij bijvoorbeeld ‘copy-controlled’ audio-cd’s. U kunt ze niet kopieëren (ook als het een legale thuiskopie betreft), niet op uw iPod zetten en alleen maar afspelen met de software die op de cd staat.

Nu blijkt dat beveiligde cd’s van Sony nog meer doen behalve u het bloed onder de nagels vandaan halen: ze kunnen uw computer kapot maken. Een computerexpert ontdekte namelijk dat Sony-cd’s een zogenaamde ‘Rookit’ installeren: een verzameling programma’s die meestal alleen voorkomen bij spyware, malware en andere dubieuze software. Kort gezegd komt het er op neer dat allerlei software onzichtbaar wordt geinstalleerd en rare dingen doet met uw computer: als u het er af wilt gooien heeft u pech: dan moet u ofwel een professor in de Informatica zijn, of uw computer herinstalleren.

Nog een reden voortaan geen Sony-cd’s meer te kopen en alleen nog maar muziek te kopen van lieve muzieklabels.

Zojuist, op Maandag 31 Oktober 2005, om 13.00 heb ik haykranen.nl voor iedereen online gezet. Op de welkomstpagina is een korte introductie te lezen. Het grootste deel van de website beslaat de portofolio, maar dit weblog moet ook in de toekomst een belangrijke rol gaan spelen.

Ik heb om het weblog alvast wat ‘vulling’ te geven de ‘beste’ stukjes van mijn andere weblog, Gé ,geimporteerd. Deze zijn te lezen in de categorie Gé. Veel plezier met haykranen.nl, en bezoek dit weblog voor up-to-date informatie. Overigens is er ook een RSS-feed voor mensen die dat handig vinden.

Laatst stond ik in de rij voor de Swirls in Utrecht. Het was warm weer, iedereen wilde blijkbaar zo’n beker met ijs hebben en dus was de rij lang. Helaas was het personeel vrij langzaam dus ik had genoeg tijd om te kijken naar de andere mensen in de rij.

Recht voor me stond een lief jong meisje, van een jaar of 18 en naast haar een oude man, minstens 40, van het type Mick Jagger / Keith Richards. Dat het haar vader niet was bleek al snel door hun intieme omhelzing, en vooral door de manier waarop de oude man het jonge meisje woordjes in haar oor fluisterde en met zijn tong langzaam over haar wang gleed.

Nadat ik een paar seconden dit voorval gadesloeg draaide de oude man, gehesen in een spijkerjasje en een leren broek, zijn pokdalig en ongeschoren gezicht om, keek me aan en gaf me een kort, mannen-onder-elkaar knipoogje.

Bah!

Over een tijdje in de winkels: Longhorn, de opvolger van Windows XP, waar u nu waarschijnlijk dit berichtje mee zit te lezen (althans, 71% van de mensen gebruikt XP volgens onze statistieken). Behalve dat Internet Explorer nu eindelijk ook ‘tabs’ heeft zit er nog een andere interessante ‘vernieuwing’ binnen Longhorn: DRM oftewel Digital Rights Management. Dit betekent dat Microsoft (en andere grote bedrijven) gaan bepalen wat u wel en niet mag doen met uw bestanden. Heeft u laatst een -gekochte- cd naar MP3 omgezet en wilt u deze afspelen? Helaas, u moet ‘m toch echt overnieuw kopen, want mischien gaat u ‘m wel kopiëren. Totale flauwekul dus, maar het wordt nog enger.

Longhorn heeft namelijk ook PVP-OP, oftewel Protected Video Path / Output Protection Management. Een lange naam voor iets simpels: Windows controleert voortaan of uw monitor wel DRM heeft. Zo niet (wat voor het overgrote deel van de monitoren geld), dan krijgt u een slechter beeld, of helemaal geen beeld en de mededeling dat u maar eens een goede monitor moet gaan kopen, die wel de juiste DRM-chip heeft.

U snapt wat dit voor gevolgen heeft: Microsoft, en de producten van films, muziek en andere entertainment krijgen totale controle over de hardware die u heeft, in plaats van diegene er voor betaald heeft: uzelf.