Gister dus wezen kijken naar de Leoniden, of eigenlijk vannacht. Ik had om half 4 afgesproken samen met twee vrienden om koste wat het kost deze laatste mogelijkheid voor de komende dertig jaar om dit fenomeen waar te nemen te gebruiken. Goed, bewapend met 6 blikjes Golden Power (de goedkope Red Bull variant van de Aldi) en een zak pepernoten en ander strooigoed gingen we op weg. Helaas was het in Nijmegen nogal bewolkt, maar volgens de weersvoorspellingen zou het in “de kop van Noord Holland en de Flevopolder” wat beter weer zijn. Op naar Harderwijk dus.
In Barneveld kwamen we uiteindelijk op een verlaten landweggetje waar we zijn gaan kijken of we iets konden waarnemen. Dik ingepakt met oude mutsen en slechte sjaals en met een verkrampte nek keken we recht omhoog om te kijken of we iets zouden kunnen zien. Na een tijdje lang een beetje lusteloos te hebben gestaard werden we dan uiteindelijk beloond met maar liefst één vallende ster, heel ver weg onder het wolkendek. Luid gilden we omdat we beloond werden voor onze lange tocht. Dit zorgde er helaas wel voor dat er allerlei lichtjes aangingen bij “de Burcht”, een lokaal herenhuis waar we de auto voor hadden geparkeerd. We reden nog door richting Harderwijk en we reden zelfs een stukje de Flevopolder in, vooral omdat dit voor iemand “de eerste keer” was, in de Flevopolder dus. Helaas was hier het zicht ook nul komma nul, dus gingen we maar terug naar Nijmegen.
Uiteindelijk kwamen we om half acht ‘s ochtends weer aan in Nijmegen, met een ietwat teleurgesteld, maar toch voldaan gevoel dat we in ieder geval één vallende ster hadden gezien. Iets om later aan je kleinkinderen te vertellen, of zo.
Na de eighties revival lijkt het er nu toch echt aan tekomen: de jaren 90 revival. Ik zag namelijk op de Box (puur bij toeval hoor, anders kijk ik alleen maar naar Discovery Channel en Nederland 3) een ‘nieuw’ liedje van Starsplash, genaamd ‘Rainbow’. Dit is een cover van niemand minder dan de befaamde DJ Paul Elstak, en wel van het nummer ‘Rainbow High in the Sky’, wat in 1995 een grote hit was en waar ik destijds als brugpieper nog aardig op heb staan te hakküh. Luister er zelf naar.
Starsplash is niet zomaar een onbekende producer, het is namelijk niemand minder dan de befaamde DJ Charley Lownoise, die destijds samen met Mental Theo (die nu kotsende jongeren op Ibiza laat zien bij MTV) net als Dj Paul Elstak ook happy hardcore hitjes had. Na de ‘break-up’ met Mentale Theo liet hij een tijdje lang weinig van zich liet horen. Hoe de tijden kunnen veranderen! Niet alleen is Lownoise back and kicking, ook heeft hij nu een hit met een cover van iemand die destijds werdt aangemerkt als de grote concurrent van het duo.
Overigens is het nieuwe nummer zelf niet veel soeps, het origineel is veel sneller (!), en ondanks dat de zangeres in het origineel veel valser zong veegt de geniale pianosolo uit de Elstak-versie de vloer aan met de versie van Lownoise. Zoals een poster op het franse forum Clubxtrem.net al opmerkte: “Le remix de “Rainbow in the Sky” est terrible!”.
Goed, nu alleen nog covers van Scatman John (Scatman’s World) en Lipstick (I’m a Raver) en we zijn weer helemaal terug in 1995 en alle huidige brugpiepers scheren hun kop weer kaal en trekken ‘aussies’ aan.
Vandaag foto’s wezen maken van Nijmegen voor de toekomstige ‘Nijmegen voor objectieve mensen’ site en boek. Onder andere het ‘meest lelijke rotondemonument van de stad’ gefotografeerd, op de rotonde bij de Daalseweg, en uiteraard ook het Erasmusgebouw. Over dat rotondemonument is een hoop te zeggen, qua lelijkheid dan, beneden heb ik een kleine schets (ja, in Paint, dus lelijk) gemaakt. De ‘D’ staat voor een afbeelding van de duivel en de ‘M’ voor Maria. De twee grijze platen zijn van beton en er zit allemaal vieze groene aanslag op. De afbeeldingen van de Duivel en Maria zijn van een werkelijk adembenemende lelijkheid, en het geheel zorgt alleen maar voor een depressieve sfeer op de (verder best leuke) rotonde.
Er zijn al acties geweest, iemand had op een gegeven moment actieposters opgehangen (op het monument zelf!) over de ‘zichtvervuiling’ die het monument veroorzaakte. Maar tot op heden blijft het er staan. Zodra de foto’s zijn ontwikkeld zal ik uiteraard hier een plaatje neerzetten, dan kun je zelf oordelen.
Vanavond, acht uur, het journaal opent met het nieuws dat ons nu al dagen in de greep houd: de twee supermarktmedewerkers die worden aangeklaagd omdat ze een dief hebben "mishandeld". Tien minuten lang worden ons de implicaties van dit geweldige nieuwsfeit onder de aandacht gebracht, terwijl normaal gesproken dit soort nieuwtjes meestal niet verder komen dan de "grappige berichtjes" op pagina 7 in de krant, naast "vrouw van 110 naar houseparty" en "leeuwentemmer opgegeten door eigen leeuw". Het nieuwsitem komt nu natuurlijk extra "van pas" vanwege de afschuwelijke moord op René Steegmans in Venlo. Het is echt een Telegraaf-item: "bij René deden ze niks, en als ze nu wél iets doen dan worden ze gewoon in de cel gegooid. Het is een grof schandaal! Als Pim nog had geleefd dan… Het ligt natuurlijk allemaal een stuk gecompliceerder en genuanceerder, zoals dat vrijwel altijd het geval is, en een link tussen deze twee dingen leggen is een beetje onzinnig, daar beide situaties naar mijn inzien nogal verschillend zijn. Maar goed, het journaal heeft nieuws nodig, de kranten schrijfmateriaal, enzovoort.
Ja, het is weer (*zucht*) vierdaagse in Nijmegen. Wat betekent: een stadscentrum dat omgebouwd is tot mega-attractiepark met op elke hoek van de straat biertaps, shoarmastalletjes en stalletjes waar je knipperende brillen en rendierhorens kan kopen. In de stad komen is bijna niet mogelijk, er uit komen al helemaal niet, en de hele dag wordt je aangeklampt door Duiters en Engelsen die vragen waar de coffeeshops en/of klompenwinkels toch zijn. En nee, niet alleen wandelaars komen naar Nijmegen, ook feestgangers, want er zijn ook een hele week allerlei geweldige bands voor niks te zien, zoals bijvoorbeeld artistieke hoogvliegers als Kane, Di-Rect en natuurlijk de onvermijdelijke Kelly Family.
Voorgaande jaren vluchte ik altijd de stad uit naar andere oorden tijdens deze periode, maar helaas lukte dat dit jaar niet. Goed, ik blijf maar gewoon een week lang binnen zitten en koop bij de supermarkt maar veel magnetronmaaltijden voor de hele week zodat ik in ieder geval niet naar buiten hoef.
Helaas ontkom ik daar niet al het loopgeweld mee, want de wandelaars komen ook door mijn straat heen. (nogmaals diepe *zucht*)
Finland heeft afgelopen woensdag een nieuwe wet aangenomen die het illegaal maakt om DRM te omzeilen, oftewel het kopieëren van media. Dit betekent dat het over een paar maanden illegaal in Finland is om cd’s, dvd’s of wat dan ook te kopieëren. Je mag geen kopieën meer maken voor eigen persoonlijk gebruik, sterker nog, alleen al het discussiëren over hoe je beveiligingen kan omzeilen is al illegaal en kan tot een aanklacht leiden. Een link plaatsen naar een programma om DVD’s te kopieëren is bijvoorbeeld al een strafbaar feit. Ook als je een (legaal) gekochte audio-cd waar beveiliging opzit wil omzetten naar MP3-formaat zodat je dat kan afspelen op je iPod heb je een probleem: je bent dan tenslotte bezig met het ‘omzeilen van een beveiligingssysteem’ en dus een criminele activiteit aan het ontplooien.
Het Finse parlement heeft wel ‘gezegd dat de overheid de wet niet actief zal gaan uitvoeren’, maar dat is natuurlijk geen garantie dat de muziekindustrie dat wél zal gaan doen. Ook is het geen pretje voor Macintosch of Linux gebruikers: als je muziek op je Mac of Linux-box wilt zetten en je moet daarvoor een beveiliging omzeilen dan ben je illegaal bezig, maar volgens de voorzitter van de IFPI (de Finse Buma/Stemra) is dat geen probleem. In een interview zei hij letterlijk dat die mensen dan maar gewoon een cd-speler moeten kopen. Afspelen van muziek op je computer is tenslotte geen recht: het is een privilige!
De ‘turbine hall’ van de Tate Modern in Londen wordt elk jaar opnieuw ingericht door een kunstenaar. Eerder was er al een gigantische zon te zien (waar de suppoosten blijkbaar ziek van werden) en een gigantische spin. Het nieuwste project in de turbine hall is een collectie van veertienduizend kartonnen dozen, opgesteld door kunstenaar Rachel Whiteread. Ze werd gefascineerd door kartonnen dozen toen ze een doos vond op haar moeders zolder waar ze vroeger haar speelgoed in bewaarde. Daarna ging ze de straten op om overal kartonnen dozen vandaan te halen. Het vullen van de hal was volgens Whiteread ‘een gigantische uitdaging’.
Als u toevallig in Londen bent (of dit jaar nog komt): de toegangsprijs van de Tate Modern (net zoals alle andere grote musea in Londen) is helemaal niks.
