Songbird is de naam van een nieuwe, open-source muziekspeler die de concurrentie wil aangaan met het populaire iTunes van Apple. Op dit moment is versie 0.1 te downloaden. Er zitten nog een hoop foutjes in (zo wil Songbird bij mij bijvoorbeeld geen artiest weergeven bij een nummer), maar het ziet er veelbelovend uit. Er zit een ingebouwde webbrowser in (gebaseerd op Firefox) en er zijn al een aantal links voorgeprogrammeerd, naar muziekwinkels, websites en radiostations. Als u nog meer wilt lezen over Songbird kunt u helaas niet terecht op hun website: die is down vanwege een overvloed aan internetverkeer (u kunt het programma daar nog wel downloaden). Er is echter wel een leuk interview te lezen bij BoingBoing.
Overigens kreeg ik een cryptische mededeling over een missend bestand (msvcp71.dll). Als u dat ook overkomt: download hier dat bestand, pak het uit en zet in uw windows/system32 folder en het moet werken.
Sinds een aantal dagen online: de nieuwe website van de Nijmeegse kunstschilder Roderick Brenninkmeijer. Ik heb zijn nieuwe website ontworpen en gerealiseerd. De website bevat ondermeer een portofolio, biografie en korte teksten waarin hij over zijn werk schrijft. De website draait op BeetsCMS, een zelf ontwikkeld Content Management Systeem, waar haykranen.nl ook gebruik van maakt.
Ik heb in het weekend een beetje geëxperimenteerd met Blender, een gratis open-source 3d pakket. Mijn broertje wilde wat doen met 3D, en aangezien ik zelf al een lange tijd Blender wilde uitproberen leek me dat een goede gelegenheid om het pakket zelf ook te leren. Ik moet zeggen dat ik onder de indruk ben: de interface is een beetje wennen, maar als je na een tijdje wat sneltoetsen uit je hoofd weet doet het pakket (zeker voor eenvoudige handelingen) niet onder voor professionele pakketten, die vaak wel een paar duizend euro kosten. Je kunt Blender ook gebruiken in combinatie met Yafray, een open-source pakket om mee te renderen.
De afbeelding hierboven is trouwens van de film The Goat, The Boy And the Sun, een korte (20 minuten) animatiefilm van Martin White die hij helemaal alleen maakt met behulp van open-source software. Hij maakt z’n afbeeldingen in The Gimp, z’n modellen in Blender en rendert het allemaal in Yafray. Ik ben erg benieuwd naar het eindresultaat. Voor wie meer wil weten: hier is nog een interview.
Afgelopen donderdag 26 januari vond in Hilversum een expositie plaats met projecten van vierdejaars studenten van de faculteit Kunst, Media & Techniek (KMT), een onderdeel van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU). Alle geëxposeerde projecten waren gerealiseerd in opdracht van bedrijven, instellingen en overheidsinstanties. Ik was, als ex-student, er natuurlijk bij. Hieronder mijn verslag.
Veel van de opdrachtgevers bevonden zich in de publieke of creatieve sector. Van een gedeelte van de groepen werd er om een concept gevraagd, wat dan werd gepresenteerd door middel van een film, website of ander medium. Bij andere groepen was een werkend product de eindopdracht.
Veel opdrachtgevers hadden een specifieke doelgroep voor hun project in gedachten. Een voorbeeld hiervan was IVO, een digitaal communicatieplatform gericht op 50-plussers, in opdracht van de Waag Society. Na uitgebreid onderzoek en usability-tests besloten de studenten een Flash-website te ontwikkelen. Op deze site kunnen ouderen met elkaar e-mailen op basis van ‘interessegebieden’. Deze afbakening in interessegebieden, in combinatie met een heldere interface, is volgens de studenten een manier om ouderen kennis te laten maken met digitale communicatie zonder dat ze verdrinken in een zee van mogelijkheden. De groep heeft bewust gekozen voor e-mail als communicatiemiddel en niet voor bijvoorbeeld ‘instant messaging’ (zoals bij MSN of ICQ) omdat uit onderzoek bleek dat veel ouderen dit te ingewikkeld vinden.
Ook een ander project had senioren als doelgroep, maar wel met een totaal andere insteek: het Telematica Instituut in Enschede vroeg zeven studenten te onderzoeken of het robothondje AIBO van Sony zou kunnen helpen bij het overbruggen van de kloof tussen ouderen en techniek. Het eindproduct was een DVD (De aard van het beestje) waarop verschillende scenario’s worden getoond waarin de AIBO word ingezet voor het oplossen van de dagelijkse problemen waar ouderen mee te maken hebben. De AIBO kan bijvoorbeeld ingezet worden om hulp te roepen bij ongelukken, om te communiceren met andere ouderen en om te waarschuwen als er medicijnen moeten worden ingenomen.
Een van de weinige groepen die een kritische blik op de technologische vooruitgang gaf was de iPack-groep. Zij deden, in opdracht van de R&D-afdeling van Hewlett-Packard in Bristol een onderzoek naar de privacyproblemen rondom de integratie van GPS (Global Positioning System) in mobiele apparaten. Met GPS is het mogelijk om tot een paar meter nauwkeurig een plaats op aarde te bepalen. Het systeem wordt ondermeer gebruikt bij routeplanners (zoals de populaire producten van TomTom). Om aan te tonen dat er nog veel problemen liggen rondom de bescherming van de privacy had de iPack-groep een fictief verhaal bedacht over de verzekeringmaatschappij InsuriPal en een hackersgroep. In dit verhaal word iemand door een ‘inbraak’ van een hacker op zijn PDA zich ervan bewust wat de gevaren zijn van het constant ‘tracken’ van mensen met behulp van GPS.
Projecten met de zogenaamde web 2.0-technologie waren veel aanwezig op de projectenmarkt. Concepten als tagging, folksonomy en metadata waren ondermeer aanwezig in het project Ondergrond.org. Deze website (die veel aan de fotografiesite Flickr doet denken) is bedoeld voor het archiveren, annoteren en exposeren van Nederlandse straatkunst. De combinatie van de web 2.0-technologieën en een positieve insteek ten opzichte van het onderwerp zorgt ervoor dat ondergrond.org wellicht een interessant nieuw podium voor deze subcultuur wordt.
De projectenmarkt krijgt een vervolg in de zomer, als de studenten hun individuele afstudeerprojecten presenteren.
Erg stoere electro, waar u mee gezien kan worden bij uw hippe vrienden met te dure meubels. Oh ja, en hij is helemaal in z’n geheel voor niks te beluisteren op de luisterpaal van 3voor12.
Een erg komische cd met zestien bekende melodietjes, bekend geworden door spelletjes op de NES, gespeeld door een rockband. Met ondermeer ‘klassiekers’ als ‘Ducktales’, ‘Castlevania’ en ‘Metroid’. Net zoiets als vroeger die goedkope elpees met ‘twaalf klassieke melodieën om bij weg te dromen’, maar dan hipper.
Cory Doctorow, een schrijver op het populaire weblog BoingBoing, schreef gisteren over de duistere kant van de anti-kopieer software Starforce. Starforce bleek namelijk voor crashes en instabiliteit op systemen te kunnen zorgen. Het verstopte zich op een manier die doet denken aan Sony’s XCP-software (rootkit), die eerder deze maand veel stof deed opwaaien. Het programma kan ondermeer cd-rom spelers beschadigen. De lijst van spellen die van de software gebruik maken is helaas erg lang (ondermeer Prince of Persia, King Kong en Splinter Cell 3).
Kritiek mag natuurlijk, maar niet van Starforce, want vandaag kreeg Cory een e-mail waarin een rechtzaak werd aangekondigd vanwege ‘beledigingen’, ‘roddels’ en ‘leugens’. Het artikel zou maar liefst 11 internationale wetten overtreden. Ook de FBI is blijkbaar op de hoogte gesteld van zijn ‘pesterijen’.
Cory’s antwoord is even kort als krachtig: ‘ik heb je brief toegevoegd aan mijn originele artikel en doorgestuurd naar Chilling Effects als voorbeeld van machtsmisbruik om critici het zwijgen op te leggen’.
Het was vandaag echt zo’n dag dat ik beter in bed had kunnen blijven liggen…
Vanochtend ontdekte ik dat de DVD-speler in mijn laptop kapot is: ik wilde nog snel even iets op m’n laptop zetten maar dat lukte maar niet. Die kan dus terug naar de winkel.
Vervolgens ging ik met de trein naar Tilburg, waarvoor ik gewoon braaf een kaartje had gekocht. Toen de conducteur langskwam moest hij helaas meedelen dat de voordeel-uren kaart écht pas geldig is na 09.00 uur, en het was pas 08.30. Goed, stom, vergeten, kan een keer gebeuren. Zou je zeggen, maar helaas was de conducteur onvermurwbaar en moest ik een boete van 35 euro en de ritprijs betalen. Ja, dat is inderdaad bijna 100 gulden en daar kun je heel erg vaak voor van Utrecht naar Tilburg.
Toen ik eenmaal weer terug in Utrecht was en op de fiets zat begon het verschrikkelijk te regenen en ik kwam dan ook helemaal door-en-door nat thuis.
U kan zich wellicht wel voorstellen hoe ik me toen voelde. Nee? Wellicht dat u eens dit aardige spelletje moet spelen. Probeer de muren niet aan te raken!
Het is weer tijd voor de Dutch Bloggies, de jaarlijkse verkiezing van het beste Nederlandstalige weblog. Vorig jaar was het geenstijl, maar wie gaat er dit jaar met de eer strijken? Ik heb al gestemd, maar u kunt nog stemmen tot 29 januari. U kúnt natuurlijk ook op mij stemmen, in de categorie ‘beste nieuwkomer’, maar dat hoeft natuurlijk niet. Weet dan wel dat ik dat kan detecteren en uw computer ontploft op het moment van de uitreiking. Ik zeg het maar even.
Ook een ander project had senioren als doelgroep, maar wel met een totaal andere insteek: het 
Een van de weinige groepen die een kritische blik op de technologische vooruitgang gaf was de 
Projecten met de zogenaamde 
