Het is soms opmerkelijk hoe veel dedicatie mensen hebben met bepaalde dingen. Ik ben een aantal geluidjes aan het opnemen van een obscure vogelcd, en wat blijkt? Iemand heeft de moeite genomen om van alle 54 vogelgeluidjes de naam van het nummer in de universele CDDB cd-database in te voeren, zodat ik gelijk weet dat nummer 28 een ransuil is en nummer 38 een kleine karakiet. Helaas heb ik er eigenlijk helemaal niks aan, want ik moest gewoon nummer 1, het roodborstje hebben.

Ben zojuist weder gekeerd uit het wonderschone Parijs. Uiteraard heb ik het Louvre, het Mus’e d’orsay en Centre Pompidou gezien, maar vreemd genoeg ben ik ook midden in een heilige mis in de Notre Dame terechtgekomen en in de kantine van de Universiteit gegeten, waar een man opeens moordneigingen kreeg (of was het toch een aanval van epilepsie?). Ook ben ik een zwerfster tegengekomen op straat die me telkens probeerde te kussen (en zwaar beledigd was toen ik ‘ne me touche pas!’ riep) en was er een man in de bus die niet wist waar de wc was en daarom maar in het trapje naar de wc (!) ergens in een hoekje zijn rits open deed en tegen een luik aan begon te plassen. Tot zover de vreemde belevenissen, morgen wellicht de euforische ervaringen bij het zien van de prachtige impressionistische werken in het Orsay en de oude Griekse en Romeinse beelden in het Louvre.

Mijn excuses, u heeft de afgelopen tijd weinig gehoord van ‘die andere schrijver’ (ja die is er ook nog, er is meer behalve die malle basisschoolleraar ;-). Om het goed te maken maar een spannend verhaal dan: ik was namelijk vorige week Donderdag op Amsterdam Centraal toen daar plotseling een bommelding werd gemeld. Ik zat al in de trein naar Almere, waar ik een aantal windmolens zou gaan filmen voor de kunstfilm waar ik op dit moment mee bezig ben, maar dat plan werd in de kiem gesmoord toen plotseling de conducteur omriep dat iedereen ogenblikkelijk het station moest verlaten (niet over elkaar heen lopen, en niet rennen, kon ik nog verstaan). Ook werd er in het station een bandje afgespeeld waarop dezelfde mededeling stond.

Eenmaal buiten liep ik naar voren, net na de weg die voor het station liep, langs een man die op de grond werd vastgehouden door een paar politieagenten. Een vervelende passagier, naar later bleek. RTL Z begon echter bij de eerste beelden (scrollen naar de beelden van Donderdag 25 Maart en dan ‘Eerste Beelden Ontruiming) al gelijk te speculeren over een mogelijke verdachte (wat dus niet zo was).

En ja, toen ben ik maar mensen, politiewagens en mensen van de explosieven opruimingsdienst gaan filmen. En daarna maar naar het Waterlooplein gegaan omdat ik vermoedde dat het nog wel een paar uur kon duren. En inderdaad: toen ik terug kwam was er geen vuiltje aan de lucht. Geen detectiepoortjes, geen politieagenten die controleerden op koffertjes en geen bommeldingen. Alleen maar weer de vertrouwde draaiorgelspeler, de junk met het straatnieuws en verdwaalde Japanse toeristen. Alsof er niks gebeurd was.

Vanochtend was er bij mij op school een lezing van Theo Jansen. Theo Jansen is de afgelopen tien jaar druk bezig geweest met het maken van zgn. ‘strandbeesten’. Gigantische constructies van PVC-buis die aangedreven worden door de wind en rondlopen op het strand. Hij heeft verschillende ‘beesten’ gemaakt, en zijn doel is uiteindelijk om grote kuddes op het strand van Scheveningen rond te laten lopen. Wat zijn beesten vooral fascinerend maakt is de geweldige manier waarop de beesten op een realistische manier rondlopen, zonder elektriciteit, zonder computerchips en slechts gemaakt van wat lullige PVC-buisjes.

Een ander bijzonder interessant aspect van zijn werk is de manier hoe hij bijvoorbeeld de ideale lengtes van de buizen berekent: hij werkt op een oude Atari ST-computer(!), en het uitrekenen van alle mogelijke combinaties zou duizenden jaren duren. Daarom bedacht hij een betere methode: de computer bedenkt duizend willekeurige combinaties, en de honderd beste ‘overleven’ en worden aangepast. Een soort rudimentaire vorm van evolutie. Op deze manier had zijn computer geen duizend jaar, maar slechts een paar maanden nodig om de ideale combinatie te bedenken.

Overigens heeft Jansen ook een tijdje lang een leuke rubriek geschreven voor De Volkskrant, die helaas nu alleen (tegen betaling) is te lezen via hun archief.

Treinreizen, zo wat later in de avond, kunnen vaak vreemde ervaringen opleveren. Ik zat vanavond in de trein van Nijmegen naar Utrecht toen er opeens rond Ede-Wageningen een groepje jongens binnenkwam, waaronder één met een carnavalsmuts en met een vaag aroma van schraal bier om zich heen. Op een gegeven moment gaat de conversatie over de film ‘Airplane 3’. Volgens mijn weten een nogal flauwe ‘American Pie / Leslie Nielsen’ achtige film met veel banale grappen. De conversatie ging ongeveer als volgt:
Jongen 1: ‘Heb je Airplane 3 gezien”
Jongen 2: ‘Ja, die is echt supervet man’
Jongen 1: ‘Ja, hij is echt supervet. Het is gewoon zo’n beetje de beste film ever’
Jongen 3: ‘Je weet het gewoon vanaf het begin hé’
Jongen 1: ‘Ja, je weet het vanaf het begin’
Jongen 2: ‘Je ziet die brandkast die bijna op ze valt, en dan weet je gewoon ‘dit is de beste film ever’
Jongen 1: ‘Met echt gewoon de beste jokes ever’
Jongen 2: ‘En die met dat detectiepoortje en die plettermachine’
Jongen 1: ‘Dat daar dan zo’n oud vrouwtje inkomt’
Jongen 3: ‘Echt lachen man. Gewoon echt wel de beste film ever’

Nadat ik was overgestapt liep ik een coupé binnen in de trein waar een man op een bankje zat die er exact zo uitzag als Wim de Bie-typetje Frank van Putten (zie foto), alleen dan met een dikke bril. Ik liep naar binnen, en bedacht me dat ik de schuifdier nog niet dicht had gedaan, maar voordat ik kan opstaan om hem alsnog dicht te doen staat Frank van Putten op, en met een diepe, grommende zucht slaat hij de deur keihard dicht. Tegenover me maakt een vrouw een ‘oh-oh’ gebaar en fluistert zachtjes ‘zinloos geweld’.

Je zou er toch niet aan moeten denken zeg: sprekende computers. Beeldschermen waarop opeens een mond opduikt die tegen je begint aan te praten. Vreselijk. Gé was echter in een gekke bui en bedacht de Gé spreekcomputer. Een simpel apparaatje waar je een zin door kan laten uitspreken. Het klinkt niet echt realistisch, meer als een soort binnenmonds pratende, slecht Nederlands sprekende Tsjech die de hik heeft en geen tong heeft. Of zoiets. Maar wellicht het proberen waard. Kleine technische waarschuwing: dit is een zgn. exe bestand, geen webpagina dus, ongeveer 750kb groot, en u heeft een (geen flauw idee welke) versie van Quicktime nodig. Oh, en ook een pc. Mac-bezitters blijven nog even gespaard van deze ellende.

Het is een traditie. Aan het eind van ieder jaar komt elk zichzelf respecterend popblaadje met een lijstje met ‘de beste vijftig van het jaar’, of iets dergelijks. Het alom befaamde The Onion deed dat dit jaar echter anders. Zij maakten een hilarische lijst met de minst belangrijke platen van het jaar. Onder andere Lou Reed, Prince en Chumbawamba ‘schitteren’ in de lijst.

Overigens, aangezien ik voor Tiny Mix Tapes al twee weken geleden mijn eindlijstje moest inleveren weet ik al precies wat mijn favorieten zijn voor dit jaar, hier mijn persoonlijke keuze:

01. Dizzee Rascal – Boy in da Corner
02. Songs:Ohia – Magnolia Electric Co.
03. Wrens – The Meadowlands
04. Shins – Chutes Too Narrow
05. Polyphonic Spree – The Beginning Stages Of…
06. Radiohead – Hail to the Thief
07. Das Pop – The Human Thing
08. Blur – Think Tank
09. Vive La Fete – Nuit Blanche
10. Grandaddy – Sumday
11. I Am Kloot – I Am Kloot
12. Cat Power – You Are Free
13. Books – Lemon of Pink
14. Belle & Sebastian – Dear Catastrophe Waitress
15. Basement Jaxx – Kish Kash
16. Wire – Send
17. Calexico – Feast of Wire
18. Turin Brakes – Ether Song
19. The Postal Service – Give Up
20. My Morning Jacket – It Still Moves

Ik ben op dit moment bezig met het bouwen van een zogenaamde Theremin (een van de eerste elektronische muziekinstrumenten, werkend met magnetische velden), daar heb je een hoop hele kleine elektronische componenten voor nodig. Nu, hier in de stad hebben ze die niet allemaal, dus moest ik laatst naar Venlo om er een aantal op te halen.

Ik was het even vergeten, maar toen ik uit het station liep kwam er een bepaalde gedachte bij me op die ik al een tijdje niet meer had bemerkt: wat is Venlo toch een vreselijke stad. Het grootste deel van de stad is platgebombardeerd tijdens de oorlog en is vervangen door de meest afzichtelijke nieuwbouw. De mensen spreken allemaal een heel lelijk dialect (als u dacht dat plat Amsterdams en Maastrichts lelijk en onverstaanbaar waren: ga naar Venlo!) en de mensen zelf zijn ook allemaal even chagrijnig en irritant. Werkelijk, ik kan me goed voorstellen dat je hier alcoholist word en naar de ALDI gaat om daar je dagelijkse portie Brouwmeester te kopen. En uiteindelijk bleek dat ze het gewraakte onderdeel niet eens hadden bij ‘Bauer’ aan de Parade. Dus moest ik naar het dertig kilometer verderop gelegen Roermond. En wat schetst mijn verbazing wat ik daar aan tref? Een mooi centrum, aardige mensen die wél verstaanbaar zijn en een algehele sfeer die vele malen beter is dan Venlo.

Moraal van dit verhaal? Tsja.. Uh… Nou, fijn 2004 zal ik maar zeggen.

Ik was vandaag op de Streetrave die het Nijmeegs Platform hield tegen het kabinet Balkenende-II. Allemaal heel spannend enzo, een stuk of tweehonderd voornamelijk jonge mensen die een beetje door de stad heen liepen, terwijl er een paar hele harde gabbermuziek door tot soundsystem omgebouwde kliko’s en koffers lieten horen. Het onderwerp was blijkbaar het kabinet Balkenende-II, maar afgezien van een spandoek ‘Nijmegen tegen Balkenende!’ was er eigenlijk weinig van te merken dat het daar over ging.

Een demonstratie is natuurlijk maar saai zonder rellen, gelukkig waren er een paar NEC-hooligans en een paar dronken zwervers (en wellicht ook een paar echte demonstreerders) die daarom het Keizer-Karel Plein (het belangrijkste verkeersknooppunt van de stad) een half uurtje hebben bezet. Een beetje ruzie met de politie, en een hoop geirriteerde automobilisten waren het gevolg.

Grappig is echter dat de protesteerders zelf dit toch anders zagen, als je tenminste de berichten op IndyMedia moet geloven. Volgens de site hebben ‘300 tot 400 mensen’ het plein geblokkeerd, terwijl de politie de gehele groep ‘hardhandig uit elkaar heeft geslagen’. Wat daar precies mee bedoeld word is mij enigzins onduidelijk, er waren een stuk of 5 politiemannetjes op fietsen die tegen de mensen zeiden dat ze maar wat meer naar achteren moesten, en er waren inderdaad wat vechtpartijtjes, maar dat stelde werkelijk niks voor. Maar goed, het klinkt natuurlijk op die manier al een heel stuk spannender dan de samenvatting die ik hierboven heb geschreven. De mens houd van overdrijven.

Volgens een artikel in de New York times zou Microsoft Google willen opkopen. Het klinkt niet onlogisch, Microsoft is tenslotte een genie in het inspelen en monopoliseren van nieuwe markten. Niet iedereen is er even blij mee, getuige de reacties op Webwereld, sommige mensen hebben zelf reacties als: “Ik kniel neer met mijn gezicht voor de zekerheid naar het oosten en smeek de lieve heer of het alstublieft niet doorgaat”

Uw eigenste Gé heeft echter al een stapje vooruit gekeken in de toekomst en weet al precies hoe Microsoft Google er gaat uit zien. Neem zelf ook een kijkje in de glazen bol, en bekijk Microsoft Google.