Ik kocht laatst een pak dadels bij de C1000. En het was pas toen ik thuiskwam toen ik zag van welk merk ze waren: JA. Ik moest er even over nadenken, maar toen kreeg ik het opeens door: JA. Wat fijn als je een keer een merk koopt wat je niet eindeloos hebt gezien in reclames op televisie, en waar je niet een bepaald ‘gevoel’ bij moet krijgen. JA is gewoon waar het voor staat: een simpele naam voor een simpel product. JA. En ik bedacht me dat er eigenlijk nog maar weinig merken als JA zijn. Daarom hieronder drie voorbeelden van potentiële simpele merknamen. Weet u er nog meer? Of zijn mijn merknamen misschien al geclaimd en zijn er al dure reclamecampagnes omheen gebouwd?
Yup. Dat is ‘m echt. De iPhone van Apple. Een iPod, telefoon en computer in één. Het aaifoontje heeft ondermeer Bluetooth, WiFi (draadloos internet) en een uniek touchscreen wat wordt aangedreven zonder stylus, maar gewoon met je vingers. Dat is een vrij uniek systeem, vooral omdat je er met twee in plaats van één vinger overheen kan gaan. Je kan er mee mailen, foto’s bekijken, muziek luisteren, video’s bekijken enop het web surfen. Net als alle andere Mac-computers draait de iPhone Mac OS X.
Hij kan overigens ook gewoon bellen :)
Nu wil het dat de batterij van mijn derde generatie iPod een beetje op is, en niet meer goed wil opladen, en dat mijn telefoon ook niet meer helemaal top is. Het lijkt wel of Steve het zo heeft gepland…
Overigens is het wel grappig dat de geruchten over de iPhone al de ronde doen sinds 2002. En Apple had natuurlijk ooit al een soort PDA / Palmtop, de jammerlijk gefaalde Newton.
Nog een goede reden om snel op Mozilla Firefox over te stappen: een beveilingsexpert heeft berekend dat Microsoft’s Internet Explorer maar liefst 284 dagen onveilig was in 2006. Dat betekent dat er op dat moment een bekende fout in de browser zat waar geen ‘patch’ of ‘fix’ voor was. Firefox was vorig jaar slechts 9 dagen onveilig.
Wilt u graag op de hoogte blijven van alle nieuwe artikelen die op dit weblog verschijnen, maar wilt u niet elke dag deze website bezoeken of u aanmelden via RSS? Dan kunt u zich vanaf vandaag ook aanmelden op de nieuwsbrief en alle nieuwe artikelen dagelijks ontvangen via e-mail.
Novio, het stadsbusbedrijf van Nijmegen en omstreken, heeft op haar website een geweldige ‘Eindejaarstip’ geplaatst:
Wat is dit nu voor flauwekul? Is dit een ‘tip’? Ik vind het eerder een betuttelende waarschuwing, zoals ze die tegenwoordig ook op sigarettenpakjes plaatsen. Een veel betere ‘eindejaarstip’ zou ik persoonlijk vinden:
Een nieuw jaar, een nieuw jasje voor deze website. De afgelopen maanden ben ik hard bezig geweest om de website beter en duidelijker te maken. Een lijstje met wat er allemaal is veranderd, en waarom ik dat zo heb gedaan:
Weblog op de hoofdpagina Uit mijn statistieken blijkt dat u vooral mijn weblog leest, en niet de oude voorpagina. Het leek ook dan niet meer dan logisch om het weblog voortaan op de hoofdpagina te zetten.
Nadruk op tekst Natuurlijk: we leven in een multimediaal tijdperk, maar de inhoud op het web is voor 95 procent tekst. Vandaar dat ik veel aandacht heb besteed om de tekst zo duidelijk mogelijk te presenteren. Dat heb ik ondermeer gedaan door het lettertype groter te maken, de ideale spatiëring te gebruiken, en ook het ideale aantal karakters per kolom te gebruiken. Dat zijn er ongeveer tussen de 60 en de 80.
Een layout met een gefixte breedte Om ervoor te zorgen dat iedereen een kolombreedte van 60 tot 80 tekens heeft heb ik ervoor gekozen om de lay-out van de website niet ‘flexibel’ te maken (wat tegenwoordig wat populairder aan het worden is) maar te kiezen voor een vaste breedte. Als u een schermresolutie heeft van 1024×768 of hoger is de breedte van dit stuk tekst 590 pixels.
Lief zijn voor mensen met een kleine resolutie Ondanks dat veel mensen grote schermen hebben maakt 10% van de mensen nog steeds gebruik van een resolutie van 800×600 pixels. Ik vind het jammer als die mensen allemaal een lelijke horizontale scrollbalk onderin het scherm hebben. Maar dat zou gelijk de breedte van de website een stuk beperken (de oude site was gefixeerd op een breedte van 800 pixels). Daarom heb ik een javascriptje geimplementeerd wat ervoor zorgt dat mensen met een resolutie van 800×600 automatisch een minder brede pagina te zien krijgen. Probeert u het zelf maar: maak uw venster klein en klik op ‘refresh’.
Scheiding tussen inhoud en metadata Voortaan is de twee-kolommen inhoud overal consequent: in de linker kolom ziet u tekst en plaatjes (de ‘inhoud’), rechts ziet u meta-data of gerelateerde zaken als de verschillende categorieën, links naar andere websites en gerelateerde artikelen.
Consequent kleurgebruik Alles wat lichtrood is geeft een kopje aan, alles wat lichtblauw is een link en zwart is platte tekst.
Omdat het weblog de meeste aandacht heeft gekregen heb ik nog niet de portfolio (die onder het ‘projecten’ kopje komt) kunnen overzetten in de nieuwe lay-out. Die zal de komende maanden volgen. Wel zijn een aantal van de populaire speeltjes online gebleven en kunt u me nog steeds bellen, mailen en schrijven.
Zo, dat was mijn commentaar op mijn website. Maar wat vindt u ervan? Klik hieronder op ‘reactie toevoegen’ en laat weten wat u er van vindt. Ik ben benieuwd!
Volgens mij zijn er twee soorten rommelmarkten. Het belangrijkste verschil tussen de twee is wie de spullen verkoopt. Bij ‘buurthuisrommelmarkten’ is de persoon die de spullen verkoopt ook de vorige eigenaar. Het nadeel daarvan is dat mensen een emotionele band hebben met de spullen die ze verkopen. Omdat een jasje van iemands moeder is geweest moet blijkbaar de prijs daarom ook gelijk hoger zijn.
De betere rommelmarkten zijn daarom de ‘kerkrommelmarkten’. Hierbij gaat een ploegje langs alle deuren om oude troep in te zamelen, die dan op één hoop wordt gegooid. De emotionele band tussen de eigenaar en de verkoper verdwijnt hierdoor, waardoor de prijs vaak veel lager is.
Het beste moment om toe te slaan op de ‘kerkrommelmarkten’ is net voordat ze dichtgaan. De spullen gaan dan namelijk niet terug naar de kelder van de verkopers, maar gaan meestal gelijk de container in (soms worden ze ook wel eens opgeslagen tot de volgende rommelmarkt, waardoor je een jaar later met dezelfde troep in je handen staat). Het beste moment is dan als de ‘dozen’ of ‘zakken’ actie ingaat: je koopt voor een euro een doos, die je dan vervolgens helemaal mag volgooien met alles wat je maar wilt. Ik krijg dan altijd een soort rode waas voor mijn ogen en begin vervolgens van alles bij elkaar te rapen wat ik maar enigszins interessant vind.
Een aantal maanden geleden was ik op zo’n rommelmarkt van de fanfare in Groesbeek. Ik kwam binnen op een moment dat men zelfs al was begonnen met op te ruimen dus ik moest snel handelen. Terwijl aan mijn rechterkant al een jongen dozen in de container gooide zat ik haastig te zoeken tussen de boeken (het was een kwestie van leven of dood!). Net op tijd graaide ik een boekje mee, waarvan ik het vermoeden had dat het een tentoonstellingscatalogus was van de Duitse schilder Joseph Beuys, zeker bij de kunstkenners onder u toch wel een bekende naam. Een dun boekje met wat tekeningen, niet onaardig.
Het was pas toen ik thuiskwam en het wat beter bekeek dat ik zag dat er wel meer mee aan de hand was. Voorin, op de eerste pagina stond namelijk Beuys zijn handtekening! Geschatte waarde: rond de 130 euro. En dan te bedenken dat als ik 5 minuten later was geweest dat boek waarschijnlijk tussen het oud papier terecht was gekomen…
Het is voor de muziekliefhebber een bijna onontkoombaar ding: het lijstje. Oftwel: wat waren de beste platen van het afgelopen jaar? Ik moet eerlijk zeggen dat ik 2006 niet zo’n heel sterk jaar vond wat muziek betreft. Misschien komt het omdat ik gewoon minder heb geluisterd, maar ik vond 2006 écht magerder dan 2005 en 2004. Een groot deel van de platen die in andere media als ‘goed’ worden beschouwd, vond ik eigenlijk maar zo-zo. Van dit lijstje met tien platen vind ik eigenlijk alleen de eerste drie echt goed, voorgaande jaren waren dat toch zeker de eerste tien. Vandaar dus ook een lijstje met tien platen in plaats van de gebruikelijke twintig. Maar goed, dat mag de pret niet drukken. Dit jaar dus: Hay’s daverende tien!
Ik ben de laatste tijd niet erg actief op dit log. Mijn excuses daarvoor, maar uw wachten wordt binnenkort beloond met een geheel nieuwe vormgeving voor deze site. Met een beetje geluk staat-ie voor de kerst online, zodat u het gemis aan een witte kerst kan goedmaken door te kijken naar mijn nieuwe website (die namelijk erg wit is).
Verder ben ik de laatste tijd druk bezig met een werkgroepje binnen de Vereniging Wikimedia Nederland. We proberen archieven en mensen met media-collecties (voornamelijk foto’s) van de voordelen van het vrijgeven van hun werk onder een vrije licentie (zoals die van deze site) te overtuigen, en een van de manieren waarop we dat proberen te doen is ondermeer door het schrijven van een duidelijk artikel met de veelzeggende titel Waarom zou ik mijn werk vrij licenseren? Geheel in de trant van een Wiki kunt u dat artikel natuurlijk ook zelf bewerken, maar daarvoer moet u uzelf wel eerst (kosteloos) aanmelden.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik dit jaar een plaat hoorde die ik echt goed vond. We hadden natuurlijk de breekbare plaat van Cat Power, die van Gorki was fabelachtig, en ook de nieuwe driedubbelcd van Tom Waits was top. Maar ik miste toch een beetje dat gevoel wat ik had toen ik vorig jaar Sufjan Stevens hoorde en twee jaar geleden The Arcade Fire.
Tot een paar dagen geleden, want toen hoorde ik voor het eerst de nieuwe plaat van Joanna Newsom: Ys. Wat een plaat! De stem van Newsom is een beetje wennen, want in eerste instantie heb je het gevoel dat de plaat is ingezongen door Lisa Simpson, maar na een paar draaibeurten wen je er aan en neemt Joanna je mee naar haar vreemde wereld van meteorieten en ontsnapte apen en beren. Dat geheel geïllustreerd door haar harpspel en prachtig georkestreerd door ondermeer Van Dyke Parks. Sommige mensen vinden het misschien allemaal wat over-the-top, maar als je over dat gevoel heenzet ontdek je elke keer meer en blijf je de plaat maar draaien, en beginnen de nummers zich in je hoofd vast te wringen en weigeren ze er nog uit te komen.
Ik las dat iemand een keer op een feestje was waar Joanna Newsom ook aanwezig was. Hij liep nerveus op haar af en zei: ‘Jij bent Joanna Newsom. Ik hou van je.’, en prompt daarop verliet hij het feestje. Als je deze plaat hebt gehoord snap je wellicht waarom.
