haykranen.nl

Vintage social networking advertenties

(via)

Als je zo af en toe je laptop openklapt en kijkt wat voor wifi hotspots er in de buurt zijn kom je soms best wel gekke dingen tegen.

Ik was de afgelopen twee weken in Marokko. Dat was geweldig en ik raad iedereen aan om te gaan. Het is een prachtig land met lieve, aardige, gastvrije mensen en een wonderschoon landschap. Maar voor je gaat lees je natuurlijk eerst mijn tien tips.

1. Marokkanen zijn ook maar mensen. Als je voor het eerst aankomt op de Djemaa El Fna in Marrakech (of een winkel in een Medina, zoals in Fez of Meknez) heb je het gevoel dat iedereen je probeert op te lichten of een tapijt te verkopen (of beide). Je kunt dat bot telkens negeren en doorlopen, maar je kunt het spelletje ook meespelen. Luister gewoon wat iemand aan te bieden heeft, en zeg het als je niet bent geïnteresseerd. Dat laatste is natuurlijk een uitnodiging om allemaal redenen aan te slepen waarom je wel die prachtige berberslippers moet kopen, maar mensen merken het heus wel als je geen interesse hebt en laten je dan met rust.
2. Gebruik die desinteresse wel, maar alleen als je wél iets wilt kopen. Zodra de winkelier door heeft dat je echt geïnteresseerd bent in dat laken gemaakt van cactusvezel zal hij zijn prijs verhogen. Als je juist net doet alsof je helemaal niet bent geïnteresseerd is dat een prima positie om te onderhandelen. Met een beetje geluk volgt de verkoper je de hele straat door en kun jij je souvenir meenemen voor een prikkie.
3. Je hoeft (en kunt) niet over alles onderhandelen. Bij levensmiddelen, hotels en restaurants is het bijvoorbeeld lastig (maar je kan het altijd proberen). Ook vervoersprijzen zijn meestal vast, behalve bij taxi’s zonder meter waar je altijd van te voren een prijs moet afspreken. De beste plek om te onderhandelen zijn uiteraard de winkeltjes in de souk van de medina, waar je vaak meer dan de helft van de prijs kan afpingelen.
4. Sommige steden (zoals het prachtige Chefchaouen) zijn alleen bereikbaar per bus. Het is verleidelijk om met een van de lokale busmaatschappijtjes te gaan die goedkoop zijn, maar het is af te raden. Er is geen airco, de stoelen zijn al minstens vijftien jaar afgeschreven en voordat de bus vertrekt krijg je eerst een uur lang een parade van bedelaars, kinderen die zakdoekjes verkopen en vrouwen met koekjes. Betaal twintig dirham meer en ga met een grote maatschappij als CTM of Supratours.
5. In de trein kan het erg druk zijn. Als je pech hebt sta je in de tweede klas drie uur lang in het gangpad. Als je dat geen prettig vooruitzicht vindt: voor ongeveer 30% meer kun je in de eerste klas een stoel reserveren.



6. In sommige steden kan de hitte allesoverheersend zijn. Fez of Meknez in de middag met 45 graden is verschrikkelijk. Zelfs als je op bed probeert ‘uit te rusten’ gutst het zweet je langs je voorhoofd. Het is even doorbijten, maar als je om 6 uur opstaat en dan in de medina rond gaat wandelen is het nog goed te doen. Tussen 12.00 en 18.00 is het bijna onmogelijk om iets te doen met dergelijke temperaturen. Overweeg om tijdelijk een paar dagen uit te wijken naar een koelere stad als Rabat.
7. Avocadosap (met melk). Het klinkt walgelijk, maar je verlangt er dagen later nog naar. Highly recommended.
8. Ook al is het café-interieur ingericht met tuinstoelen en plastic zeil, dan nog is de koffie geweldig. Betere koffie krijg je alleen in Italië (en voor het dubbele bedrag). Ontbijt met een cafe noir of cafe latte, eventueel aangevuld met een pain au chocolat of een croissant.
9. Alcohol is harstikke haram (en daarom moeilijk te krijgen). Er zijn drie opties:
   • Supermarkten ver uit de stad waar je een redelijke selectie hebt voor een goede prijs. Ze doen in het zwarte plastic tassen zodat niemand kan zien, maar iedereen weet wat er in zit.
   • Donkere rokerige drankkelders waar elke vrouw een hoer is en elke man een dronkelap. Leuk voor de wilde verhalen later thuis en soms de enige mogelijkheid (in Chefchaouen bijvoorbeeld).
   • Restaurants, en dan met name pizzeria’s, kunnen een alchoholicentie hebben. Als je laat komt krijg je gratis eten (omdat ze er anders geen drank bij mogen serveren)
10. Een paar woorden Marokkaans laten elk arabierenhartje smelten. Probeer:
    • Salaam alaikum (formeel) of la bes (informeel) – Begroeting
    • Shokran – Dankjewel
    • Inshallah – Als god het wil. Doet het goed als je afscheid neemt van nieuw gemaakte vrienden: we zien elkaar snel terug, inshallah!
    • Wolla – Ik zweer het je. Als in: “die theekan was bij je buurman de helft goedkoper, Wolla!”
    • La (met korte a als in appel) - Nee. Hoe viezer het gezicht en de uitspraak hoe serieuzer je het meent.
    • Auwielie! – Je meent het!
    • Hashoema! - Schande! Als in: “jij hebt me een tapijt vol gaten verkocht! Hashoema!“
11. Voor wie niet zo goed weet wat hij zich voor moet stellen bij een Arabisch land: de Fata Morgana in de Efteling geeft best een realistisch beeld van een Marokkaanse medina!

Mis je nog iets? Of heb je zelf een tip? Laat het achter in het commentaar!

Op het Vrijthof in Maastricht wordt tijdens de WK-finale morgen geen alcohol geschonken. In Utrecht hebben ze besloten om uiteindelijk wel een groot scherm neer te zetten, maar dan wel op een industrieterrein. Tot overmaat van ramp heeft de gemeente Utrecht ook nog een prachtige ‘tip’ gegeven op haar website:

Na de wedstrijd kan er sprake zijn van een euforische, of van een teleurgestelde stemming. In beide gevallen geldt: laat het niet uit de hand lopen en houd uw hoofd koel!

Op naar het museumplein in Amsterdam dus morgen.

(foto Darwinist / CC-BY)

Ik was vandaag voor het eerst in jaren weer eens in de openbare bibliotheek in Nijmegen. Toen ik nog daar woonde was ik kind aan huis bij de muziekafdeling: in de tijd dat nog niet alles makkelijk en snel online was te downloaden kon je voor 1,50 een cd voor twee weken lenen en ‘luisteren’ (lees: kopiëren). Heel veel van de bands die ik nou nog steeds graag luister heb ik daar voor het eerst ontdekt, en ik had het idee dat ik dankzij de bibliotheek altijd behoorlijk bij was.

Nog steeds hadden ze cd’s bij de bieb en ook nog steeds hadden ze de ‘toppers’ die je voor een week mag lenen omdat ze ‘net nieuw’ waren.

De toppers van dit moment waren:
* Vampire Weekend – Contra
* Editors – In This Light and on This Evening
* Fuck Buttons – Tarot Sport
* De Staat – Wait for Evolution

Op Vampire Weekend (januari 2010) na zijn dat allemaal platen uit 2009, De Staat komt zelfs uit januari van dat jaar. Als je dus geen internet had en alles via de bieb moest luisteren zou je een heel jaar achterlopen met de nieuwste muziek. De nieuwe platen van Joanna Newsom, Hot Chip, Owen Pallett, Yeasayser: je zou ze pas allemaal in de zomer van 2011 leren kennen en er over praten met je vrienden.

Is het nou beter dat je al die platen ‘rustig’ leert kennen? Misschien dat je er wel beter over kunt oordelen zonder alle recensies in de krant te hebben gelezen. Misschien moet ik maar weer eens cd’s gaan lenen bij de bieb…

Een kort gesprek wat ik vanmiddag had met een ‘servicemedewerker’ van de NS op station Utrecht Centraal.

Hij: Kan ik u helpen?
Ik : Ik ben gisteren vergeten uit te checken met mijn OV-chipkaart.
Hij: Ha! Dan wordt je gelijk gestraft!
Ik: Oei. Ik krijg die tien euro instaptarief niet meer terug?
Hij: Nee! Je merkt het gelijk! Krijg je niet meer terug! Straf!
Ik: Er was niet iets van een coulanceregeling of zo?
Hij: Nee, nee, nee. Straf, dat is wat je krijgt. Gelijk straf!
Ik: Hmm. Ik denk dat ik maar weer met kaartjes ga reizen.
Hij: Over drie jaar, dan kan dat niet meer. Dit hele station, alle ingangen, afgezet! Alleen nog maar met een pasje naar binnen!
Ik: Aha.
Hij: (houd een briefje met een postbusnummer omhoog). Hier! Schrijf maar een klacht naar Bert Meerstadt, de directeur van de NS.
Ik: Ik betwijfel dat ik dan mijn geld terugkrijg.
Hij: Of naar de burgemeester van Utrecht, die, hoe heet-ie ook alweer?
Ik: Aleid Wolfsen?
Hij: Ja, die. Zakkenvuller! Heeft in de tweede kamer gezeten toch? Wat heeft hij daar gedaan? Niks!
Ik: Oh, ik ken ‘m verder niet zo goed
Hij: Een zakkenvuller is het. Met dat huis enzo.
Ik: Een zakkenvuller?
Hij: Een zakkenvuller! Net als al die andere lui in Den Haag!
Ik: Aha. Ik heb nog een andere klacht: de middelste kaartautomaat in de noordertunnel doet het niet.
Hij: Ik zal het doorgeven, maar ja. Ik ben ook maar laag (maakt wilde gebaren met z’n armen) twintig. Duurt lang. Groot bedrijf.
Ik. Ach. Vervelend. Goedemiddag.
Hij: Goedemiddag!

Alle studenten moeten aan de OV-chipkaart. En snel een beetje, want na 31 januari kunnen ze anders niet meer met de trein.

Nou hebben ze bij de Albert Heijn op het centraal station in Utrecht speciaal voor dit doel OV-chipkaart oplaadapparaten neergezet. En daar staan lange, lange rijen. Dit stond er bijvoorbeeld vanmiddag rond een uur of 13.00:

Maar de grap is: die mensen hoeven daar helemaal niet te staan, want bij kaartautomaten kunnen ze hun OV-chipkaart ook gewoon opladen. Dit zijn die bewuste kaartautomaten, ongeveer tien meter verder op:

Daar staan inderdaad geen rijen. Waarschijnlijk morgen wel, als iedereen deze blogpost heeft gelezen. Dus ik zou nog maar snel even naar het station gaan nu niemand het nog weet.

Naschrift

Zoals verschillende mensen hier beneden opmerken kun je bij de NS-automaten blijkbaar niet het ‘reisproduct’ ophalen wat je als student nodig hebt. Maar ik vraag me wel af hoeveel van die mensen in die rij dat ook aan het doen zijn en niet gewoon hun kaart aan het opladen zijn..