haykranen.nl

Loopcam is een leuke nieuwe iPhone app waarmee je heel makkelijk stop-motion GIF animaties kan maken. Zie hieronder wat eerste experimenten.

Ze zijn een beetje groot, dus laden kan even duren.

Met dank aan al mijn vriendelijke collega’s die proefkonijn wilden spelen.

Originele foto: magali veldhuis / CC-BY-NC-SA

Je kon er op wachten. Eerst werd de muziek vermoord. Toen de film. En nu is het de beurt aan het boek. Door wie? Natuurlijk, de asociale stelende jeugd die niet meer wil betalen voor content. Aldus schrijver Ilja Leonard Pfeijffer in een column in het NRC.

Dat is natuurlijk allemaal flauwekul. ‘Niemand betaalt meer’ horen we al sinds 1999, toen Napster het als eerste mogelijk maakte om gratis muziek te downloaden. Het zou afgelopen zijn met de muziek: artiesten verdienen geen geld meer en je kunt straks alleen nog muziek horen in het museum.

Het is 2011 en er komt meer muziek uit dan ooit. De filmindustrie kwam met dezelfde argumenten en toch zijn er nog steeds films. Je zou denken dat mensen ondertussen een patroon ontdekken, maar Pfeijffer herhaalt dezelfde onheilsvoorspellingen als tien jaar geleden.

Wat zijn die voorspellingen? Ik zet ze voor u op een rijtje:

• Niemand wil meer betalen voor content.
• Makers krijgen geen geld meer. Einde van kunst en cultuur!
• Ellende en verdoemenis. Wereldoorlog III. De wereld vergaat. Jezus komt terug op aarde.

Goed, die derde misschien niet. Wat betreft die eerste twee:

Niemand wil meer betalen voor content

Als de opkomst van het internet één ding heeft aangetoond is het wel dat mensen graag betalen voor content. Alleen niet zo graag voor de dragers. Twintig jaar geleden had je geen andere keuze dan een CD te kopen om je favoriete nummer te horen (en heel veel andere nummers waar niks aan was). De muziekindustrie dacht dat ze geen muziek verkochten maar plastic schijfjes en dus konden de prijzen lekker hoog worden gehouden.

Geen wonder dat de muziekindustrie helemaal geen zin had om iets aan die situatie te veranderen. De eerste digitale muziekkanalen waren dus allemaal illegaal: Napster, Kazaa, BitTorrent. Noem maar op. Waarom gebruikten mensen die diensten? Omdat ze graag muzikanten willen bestelen? Natuurlijk niet. Omdat er geen andere fatsoenlijke manier is om je iPod vol te krijgen. Een beetje iPod kan 5000 liedjes bevatten. Om die helemaal legaal vol te krijgen hoef je slechts 10 jaar lang een krantenwijk te lopen. En van dat geld kun je dan geen bier en sigaretten kopen. Geen wonder dat je liever download.

Voor die illegale kanalen is nu een alternatief: legale streaming diensten als Spotify en Netflix zijn enorm succesvol. Zo succesvol dat piraterij afneemt. Iets wat campagnes met artiesten met dichtgenaaide monden en idiote plannen waarin je internet afgesloten wordt als je een liedje download nooit is gelukt.

De boodschap is simpel: maak het voor de consument makkelijker dan de illegale alternatieven om aan content te komen. Ik betaal met liefde 5 euro per maand voor Spotify om geen gedoe te hebben met torrents en vage downloadsites met pornobanners.

Makers krijgen geen geld meer. Einde van kunst en cultuur!

Gelukkig gaat het de meeste kunstenaars niet om geld, maar om wat ze maken. Hoeveel muzikanten zijn er die hun muziek gratis op het internet zetten? Hoeveel filmmakers zetten hun filmpjes gratis op YouTube? Hoeveel schrijvers sturen hun schrijfsels gratis en voor niets de wereld in?

Het aantal mensen wat echt aan kunst kan verdienen is altijd heel erg klein geweest. Kunst is sappelen. En soms heb je geluk en kun je er wel een (mager belegde) boterham aan verdienen.

En dat verdorven internet kan je daar goed bij helpen. Ik ben de afgelopen jaren nog nooit zo veel naar (dure!) concerten geweest. Waarom? Omdat ik de muziek allemaal (bijna) gratis heb kunnen luisteren. Ik ben de afgelopen maanden nog nooit zoveel naar de bios geweest dankzij Cineville, waarmee je voor een vast bedrag per maand zo vaak naar de film mag als je wilt.

Dus lieve schrijvers: ga vooral door met schrijven. Bedenk nieuwe manieren om je publiek er kennis mee te laten maken. Gebruik het internet om er geld mee te verdienen. Onderzoek wat je publiek mist en speel daar op in.

En luister vooral niet naar mensen die zure stukjes schrijven in het NRC.

Meer over dit onderwerp:

• Op het blog van Ron
• Niels Aalberts van EHPO over piraterij en e-books
• Online muziek kopen nog steeds een drama

CREATE YOUR DEBUT ALBUM COVER

1 – Go to “wikipedia.” Hit “random… Read More… Read More” or click http://en.wikipedia.org/wiki/Special:Random

The first random wikipedia article you get is the name of your band. (alternatively, if the first article you hit is short, hit Random Article two more times.)

2 – Go to “Random quotations”
or click http://www.quotationspage.com/random.php3

The last four or five words of the very last quote of the page is the title of your first album.

3 – Go to flickr and click on “explore the last seven days” or click http://www.flickr.com/explore/interesting/7days

Third picture, no matter what it is, will be your album cover.

4 – Go to You tube and type without looking-the first music in the search results is your bands hot new Indie release!!

**Alternatively you can ask people in the group to post music that sounds like a good match with your album cover.

5 – Use photoshop or similar to put it all together.

6 – Post it to FB with this text in the “caption” and TAG the friends you want to join in.

7 – Use this URL to invite people to this group so they can share their masterpieces: http://tinyurl.com/dh4bqr

Het is weer die tijd van het jaar. Het lijstje. 2010 was muzikaal gezien een bijzonder goed jaar, met maar liefst 25 platen in mijn overzicht.

Ik kan 2010 niet afsluiten zonder wat volgens mij dé muzikale gebeurtenis van het jaar was: de introductie van Spotify in Nederland. Voor vijf euro per maand (bijna) alle muziek die je wilt direct opvraagbaar. Briljant. Ik kan me al bijna niet meer voorstellen hoe het was vóór ik Spotify gebruikte. Net zoals ik me niet meer kan voorstellen hoe het was voor mobiele telefoons, e-mail of de iPod.

Tuurlijk, er zijn nadelen. Niet alle muziek is beschikbaar (*kuch*, nummers 1 en 2 van dit lijstje) en niet alle muziek blijft beschikbaar. De eerste albums van Belle & Sebastian waren in het begin bijvoorbeeld beschikbaar, toen een paar maanden niet, en nu weer wel. Toch, dat is een klein nadeel vergeleken met hoeveel makkelijker het is geworden om snel muziek te luisteren. Dat ik dit jaar een lijstje heb met 25 albums en naar meer concerten ben geweest dan ooit komt mede omdat het zoveel makkelijker is geworden om nieuwe muziek te ontdekken.

Wat Spotify voor mij vooral bewijst is dat al die flauwekul die de muziekindustrie roept ook flauwekul is: mensen zijn echt wel bereid om geld te betalen voor muziek, zolang het maar beter is dan het pseudo-illegale alternatief. Ik zou niet weten waarom je nog muziek zou willen downloaden via Bittorrent / Rapidshare / Soulseek. Oh ja, omdat het nog niet op Spotify staat? Er is dus nog genoeg werk aan de winkel.

Goed. Op naar de muziek! Net zoals vorig jaar heb ik een YouTube mix gemaakt met nummers van alle platen. Naast (bijna) alle albums staat ook een Spotify-icoontje. Een klik daar op verwijst u naar, jawel, dat album op Spotify.

1. Sufjan Stevens – The Age of Adz
   
   Eindelijk, na het onvolprezen Illinois een nieuw album van Sufjan. Even wennen is het wel: autotune? Een nummer van meer dan 25 minuten? Synthesizers in plaats van banjo’s? Maar na een paar keer luisteren is het duidelijk: dit is een artiest die durft het experiment aan te gaan, maar niet verliest waarin hij het beste is: prachtige liedjes schrijven.
2. Joanna Newsom – Have One On Me
   
   Net als Sufjan een artieste die na lang wachten met een opvolger komt van een alom geprezen album (Ys). Bijna 2 uur harpgetokkel, soms piano en vooral ‘die stem’, verspreid over drie platen. Is dat te lang? Ja, vooral de derde plaat bevat te weinig variatie en de nummers lijken te veel op elkaar. Is dat erg? Nee. Alleen al de eerste plaat is een meestwerk op zichzelf. Net zoals Sufjan is het even doorbijten, maar wie dat doet wordt beloond.
3. The Tallest Man On Earth – The Wild Hunt
   
   Één man met een gitaar en zang. Verder niks. Kun je daar een hele plaat mee blijven boeien? Absoluut. Mensen vergelijken de Zweed Kristian Matsson (die eigenlijk helemaal niet zo groot is) met Bob Dylan, maar ik moet meer denken aan Jeff Mangum van Neutral Milk Hotel.
4. Kanye West – My Beautiful Dark Twisted Fantasy
   
   Volgens praktisch de gehele wereldwijde muziekpers is dit de plaat van het jaar. Daar valt wat voor te zeggen. Kanye zoekt het experiment op en komt met vernieuwende muziek die zo’n beetje aan alle muziekgenres refereert.
5. Big Boi – Sir Lucious Left Foot…The Son of Chico Dusty
   
   Zie Kanye :). Ook een plaat die de grenzen opzoekt van wat er mogelijk is binnen de hiphop. Wat Big Boi soms mist aan muzikale inventiviteit maakt hij ruimschoots goed met z’n teksten en rauwe beats.

6. Owen Pallett – Heartland
7. The Walkman – Lisbon
8. Vampire Weekend – Contra
9. Die Antwoord – $O$
10. Arcade Fire – The Suburbs
11. Hot Chip – One Life Stand
12. Gold Panda – Lucky Shiner
13. Janelle Monae – The ArchAndroid
14. LCD Soundsystem – This is Happening
15. Robyn – Body Talk
16. Spoon – Transference
17. Deerhunter – Halcyon Digest
18. The Books – The Way Out
19. Gill Scott-Heron – I’m New Here
20. Yeasayer – ODD BLOOD
21. Oneohtrix Point Never – Returnal
22. Ali Farka Touré & Toumani Diabaté – Ali and Toumani
23. Mark Ronson & The Business Intl – Record Collection
24. Gonjasufi – A Sufi And A Killer
25. Sharon Jones & The Dap-Kings – I Learned The Hard Way

Teleurstellingen van 2010: Beach House en The National. Sorry mensen, ik heb het echt geprobeerd, maar ik vond afgezien van enkele nummers het de hooggespannen verwachtingen niet waar maken.

De beste concerten: Joanna Newsom in de Melkweg en Owen Pallett in De Duif waren magisch. En vergeet al die flauwekul over dat ‘legendarische concert’ van Warpaint op London Calling, want het allerbeste optreden daar was natuurlijk van The Neat. 3voor12 heeft ‘m online!

Voor meer lijstjesgenot verwijs ik u graag door naar Pitchfork, Tiny Mix Tapes, 3voor12, Metacritic, Best Ever Albums, Kindamuzik en nog 168.000.000 andere sites.

En voor de geschiedkundigen: hier zijn mijn lijstjes van 2009, 2008, 2007, 2006, 2005 en 2004.

To us the system was an open slate ripe with possibilities. It drew us in and we could only oblige by beginning to dismantle it piece by piece.

Prachtig verslag over nachtelijke dwaaltochten door het metrostelsel van Parijs.

Six Flags in New Oreleans werd in 2005 gesloten vanwege de dreiging van orkaan Katrina. Het complete park liep onder water. Sindsdien is het niet meer open geweest. Volgend jaar wordt het gesloopt. In oktober van dit jaar is er een film gemaakt van het verlaten park.

Een witte olifant is, volgens Wikipedia, een metafoor voor een waardevolle bezitting die de eigenaar niet kan afstaan, maar die zoveel geld kost (in onderhoud bijvoorbeeld) dat het totaal niet in verhouding staat tot het nut ervan.

Foto: George Groutas

Het Paleis voor het Volk in Boekarest (Roemenië) is een voorbeeld van een witte olifant. Het gebouw (het een na grootste ter wereld) koste ontzettend veel geld, half Boekarest werd er voor gesloopt, maar het is nooit in gebruik genomen omdat in 1989 Ceauşescu werd afgezet en geëxecuteerd. Tegenwoordig wordt slechts een klein deel van het gebouw gebruikt, maar kost het wel een fortuin om het te onderhouden.

Iets minder megalomaan, maar wel erg grappig is het treinstation Christ’s Hospital in het Engelse Horsham. Gebouwd omdat het naast een school stond waar wel 835 kinderen zaten (die dus vaak dat station zouden gebruiken) voor het toen astronomische bedrag van 30.000 pond. De spoorwegmaatschappij had echter een verschrikkelijke fout gemaakt: de school was een kostschool, en kinderen kwamen alleen een paar keer per jaar op het station, niet elke dag zoals de verwachting was. In 1972 werd het gebouw gesloopt.

Wat is uw witte olifant?