haykranen.nl

Jep, het is weer zover. Geen jaar gaat voorbij zonder dat de muziekliefhebber zich wijd aan het maken van het lijstje. Het beste, mooiste, bijzonderste van 2011.

Over het algemeen vond ik 2011 wat tegenvallen. Weinig wat er echt heel erg uitsprong, geen grote klassiekers. Desondanks genoeg platen om een top 20 mee te vullen.

Zoals ik vorig jaar al schreef is de introductie van Spotify een bijzonder evenement geweest. Alle albums op mijn lijstje van dit jaar zijn dan ook te luisteren op Spotify door te klikken op het  icoontje.

Verder heb ik ook een YouTube-mix gemaakt met van elke plaat mijn favoriete nummer. En ook die playlist (met wat aanvullingen) kun je beluisteren via Spotify.

YouTube Mix

Hay’s 20 platen van 2011

1. James Blake – James Blake

Nee, geen grote verrassing, en soms is James wat saai. Maar 2011 is het jaar van dubstep, en James is de koning. Toch wel heel erg goed.

Ideale combinatie: luister na James Blake z’n twee EP’s uit 2009: CMYK en Klavierwerke.

2. Oneohtrix Point Never – Replica

Superabstracte bizarre instrumentale muziek, maar toch prettig in het gehoor. Op elk nummer lijkt er een nieuwe plaat te beginnen. Muziek voor de 21ste eeuw.

3. The Field – Looping State of Mind

Nog steeds: oneindig rekken van ultrakorte samples met een simpele 4-to-flour beat, maar waarom ook niet? The Field klinkt op deze plaat warmer dan ooit. Ideale muziek voor als je ‘in de zone’ bent.

4. Cut Copy – Zonoscope

Cut Copy is volwassen geworden. Heerlijk aanstekelijke electropop met een dansbaar randje.

5. Wilco – The Whole Love

Verrassende nieuwe plaat van een band die alles al eens gedaan heeft. En dat nu allemaal op één plaat doet. Supergoed.

6. araabMUZIK – Electronic Dream

Het lijkt een goedkoop concept: pak een hoop foute househits uit de jaren negentig, remix ze een beetje en hoppa: een plaat. Saai? In tegendeel. Heel goed. Het werkt.

7. Bon Iver – Bon Iver

De intimiteit van zijn eenzame-man-op-een-gitaar debuutalbum is hij kwijt, maar het geluid is wel veel rijker geworden. Heel mooi. Toch, ietwat degelijk en niet zo spannend.

8. The War on Drugs – Future Weather

9. The Weeknd – House of Balloons Gratis Downloaden!

10. Alamo Race Track – Unicorn Loves Deer

11. The Streets – Computers and Blues

12. Tune-Yards – W H O K I L L

13. Gang Gang Dance – Eye Contact

14. St. Vincent – Strange Mercy

15. Unknown Mortal Orchestra – Unknown Mortal Orchestra

16. Little Dragon – Ritual Union

17. Washed Out – Within and Without

18. Azari & III – Azari & III

19. Gorki – Research & Development

20. Kate Bush – 50 Words for Snow

Concert van het jaar

Simpel: Sufjan Stevens in het muziekgebouw in Eindhoven, begin dit jaar. Misschien wel het beste concert wat ik de afgelopen vijf jaar heb gezien. Kippenvel, de hele tijd. Ook al speelde Sufjan slechts één nummer van zijn beste plaat Illinois toch kon hij de hele zaal urenlang ontroeren en boeien met zijn folkpop met een elektronisch randje.

Ook erg goed dit jaar: dEUS op Lowlands (hele concert op 3voor12) en natuurlijk Kap Bambino op De-Affaire!

Meer lijstjes

Uiteraard zijn er meer lijstjes. Ik verwijs u graag door naar Pitchfork, Best Ever Albums, Metacritic, Kindamuzik, Tiny Mix Tapes, NME, The Guardian, Nils Breunese, Menni en Sander Spek.

En wie smult van archieven (ik ken er wel een paar): hier zijn mijn lijstjes van 2010, 2009, 2008, 2007, 2006, 2005 en 2004.

Loopcam is een leuke nieuwe iPhone app waarmee je heel makkelijk stop-motion GIF animaties kan maken. Zie hieronder wat eerste experimenten.

Ze zijn een beetje groot, dus laden kan even duren.

Met dank aan al mijn vriendelijke collega’s die proefkonijn wilden spelen.

Originele foto: magali veldhuis / CC-BY-NC-SA

Je kon er op wachten. Eerst werd de muziek vermoord. Toen de film. En nu is het de beurt aan het boek. Door wie? Natuurlijk, de asociale stelende jeugd die niet meer wil betalen voor content. Aldus schrijver Ilja Leonard Pfeijffer in een column in het NRC.

Dat is natuurlijk allemaal flauwekul. ‘Niemand betaalt meer’ horen we al sinds 1999, toen Napster het als eerste mogelijk maakte om gratis muziek te downloaden. Het zou afgelopen zijn met de muziek: artiesten verdienen geen geld meer en je kunt straks alleen nog muziek horen in het museum.

Het is 2011 en er komt meer muziek uit dan ooit. De filmindustrie kwam met dezelfde argumenten en toch zijn er nog steeds films. Je zou denken dat mensen ondertussen een patroon ontdekken, maar Pfeijffer herhaalt dezelfde onheilsvoorspellingen als tien jaar geleden.

Wat zijn die voorspellingen? Ik zet ze voor u op een rijtje:

• Niemand wil meer betalen voor content.
• Makers krijgen geen geld meer. Einde van kunst en cultuur!
• Ellende en verdoemenis. Wereldoorlog III. De wereld vergaat. Jezus komt terug op aarde.

Goed, die derde misschien niet. Wat betreft die eerste twee:

Niemand wil meer betalen voor content

Als de opkomst van het internet één ding heeft aangetoond is het wel dat mensen graag betalen voor content. Alleen niet zo graag voor de dragers. Twintig jaar geleden had je geen andere keuze dan een CD te kopen om je favoriete nummer te horen (en heel veel andere nummers waar niks aan was). De muziekindustrie dacht dat ze geen muziek verkochten maar plastic schijfjes en dus konden de prijzen lekker hoog worden gehouden.

Geen wonder dat de muziekindustrie helemaal geen zin had om iets aan die situatie te veranderen. De eerste digitale muziekkanalen waren dus allemaal illegaal: Napster, Kazaa, BitTorrent. Noem maar op. Waarom gebruikten mensen die diensten? Omdat ze graag muzikanten willen bestelen? Natuurlijk niet. Omdat er geen andere fatsoenlijke manier is om je iPod vol te krijgen. Een beetje iPod kan 5000 liedjes bevatten. Om die helemaal legaal vol te krijgen hoef je slechts 10 jaar lang een krantenwijk te lopen. En van dat geld kun je dan geen bier en sigaretten kopen. Geen wonder dat je liever download.

Voor die illegale kanalen is nu een alternatief: legale streaming diensten als Spotify en Netflix zijn enorm succesvol. Zo succesvol dat piraterij afneemt. Iets wat campagnes met artiesten met dichtgenaaide monden en idiote plannen waarin je internet afgesloten wordt als je een liedje download nooit is gelukt.

De boodschap is simpel: maak het voor de consument makkelijker dan de illegale alternatieven om aan content te komen. Ik betaal met liefde 5 euro per maand voor Spotify om geen gedoe te hebben met torrents en vage downloadsites met pornobanners.

Makers krijgen geen geld meer. Einde van kunst en cultuur!

Gelukkig gaat het de meeste kunstenaars niet om geld, maar om wat ze maken. Hoeveel muzikanten zijn er die hun muziek gratis op het internet zetten? Hoeveel filmmakers zetten hun filmpjes gratis op YouTube? Hoeveel schrijvers sturen hun schrijfsels gratis en voor niets de wereld in?

Het aantal mensen wat echt aan kunst kan verdienen is altijd heel erg klein geweest. Kunst is sappelen. En soms heb je geluk en kun je er wel een (mager belegde) boterham aan verdienen.

En dat verdorven internet kan je daar goed bij helpen. Ik ben de afgelopen jaren nog nooit zo veel naar (dure!) concerten geweest. Waarom? Omdat ik de muziek allemaal (bijna) gratis heb kunnen luisteren. Ik ben de afgelopen maanden nog nooit zoveel naar de bios geweest dankzij Cineville, waarmee je voor een vast bedrag per maand zo vaak naar de film mag als je wilt.

Dus lieve schrijvers: ga vooral door met schrijven. Bedenk nieuwe manieren om je publiek er kennis mee te laten maken. Gebruik het internet om er geld mee te verdienen. Onderzoek wat je publiek mist en speel daar op in.

En luister vooral niet naar mensen die zure stukjes schrijven in het NRC.

Meer over dit onderwerp:

• Op het blog van Ron
• Niels Aalberts van EHPO over piraterij en e-books
• Online muziek kopen nog steeds een drama

Foto: Ceinturion / CC-BY-SA

De zogenaamde digitale nomade is in opkomst: geen kantoor meer nodig, je werkt op je laptop vanuit een koffiebar. Of zoiets. Nu zou ik mezelf helemaal geen digitale nomade willen noemen, maar ik vind het wel fijn om af en toe wat mails weg te werken op een andere plek dan mijn eigen huis.

De eisen zijn simpel: koffie en wifi. Maar dat te vinden is nog niet zo makkelijk. Ik probeer af en toe een locatie uit en ik blog hier mijn bevindingen.

Deze keer: de OBA in Amsterdam.

Wifi

Meestal goed. Voordat je kan internetten als niet-bieblid moet je eerst een account aanmaken. Zo’n beetje al je persoonsgegevens dien je te overhandigen, inclusief je paspoortnummer. Je account moet je laten goedkeuren bij de balie, en je paspoort moet je dan ook laten zien. Er zal vast een goede reden voor zijn, maar ik vind het wel heel heftig dat je zonder het overhandigen van al die gegevens niet kan internetten in de OBA.

Als je eenmaal een account heb kun je inloggen via ‘OBA-easynet’ met je wachtwoord en gebruikersnaam. Het netwerk is meestal goed, maar soms zijn er (tijdelijke) dipjes waardoor dingen tergend traag gaan. Het zal vast te maken hebben met de populariteit: op een gemiddelde dag zitten er heel wat mensen met laptops te werken.

Als het echt heel traag is: soms kun je ook de gratis wifi ontvangen van het naastgelegen Vapiano restaurant. Ook veranderen van plek heeft wel eens zin: het internet kan bijvoorbeeld een paar verdiepingen hoger opeens prima zijn, terwijl het bij de koffiecorner ontzettend traag is.

Op het eerste oog zijn er geen poorten geblokkeerd: Spotify, SSH, secure mail en IRC werken prima.

Koffie

Tot een uur of 18.00 is er een koffiebar open op de eerste etage, in de ‘leeszaal’ met kranten en dergelijke. De bar wordt gerund door La Place wat de forse prijzen verklaart: 2,20 voor een normale koffie, 2.60 voor een cappucino of latte. Die koffie komt dan uit een (weliswaar goede) automaat.

Stroom

In de leeszaal bij de koffiebar zijn bij alle tafels (wel enigszins onhandige geplaatste) stekkerdozen. Hoera!

Toilet

Op de begane grond is een toilet met een ouderwetse toiletjuffrouw. 30 cent per keer.

Omgeving en locatie

De OBA zit in een prachtig gloednieuw pand van de hand van architect Jo Coenen op het Oosterdokseiland. Het is ongeveer een kwartiertje lopen vanaf Amsterdam CS. Wel een klein beetje uit de richting van het centrum, en de route wordt op het moment van schrijven hevig verbouwd, dus het is een beetje behelpen.

Als u honger heeft: op de bovenste etage zit een La Place met mooi dakterras (goede plek ook om afspraken te maken) en op de begane grond zit een prima betaalbare Italiaan.

Openingstijden

Elke dag, van 10.00 tot 22.00. Ook op zondag. Speciale openingstijden op feestdagen en dergelijke.

Oordeel

De verplichte paspoortcheck, dure koffie en wisselend netwerk zijn minpuntjes. Maar: het pand is prachtig, de sfeer is prettig en het is zeer aan te prijzen dat de bieb, ook op zondag, tot 22.00 open is.

Cijfer: 8-

Locatie: Oosterdokskade 143, Amsterdam.

Ik had mijn moeder een laptop kado gedaan: mijn oude MacBook. Een van de eerste dingen die ze er mee wilde was radio luisteren. Ik keek met haar mee en toen viel het me op hoe ingewikkeld het is om ‘gewoon’ radio te luisteren op het internet.

Om te beginnen met de publieke radiozenders: die gebruiken allemaal nog standaard Windows Media Player. Dat werkt niet op een Mac. Je kunt wel Flash of Quicktime gebruiken maar dat moet dan eerst via een selectiemenu. Niet echt handig. En voor elke zender moet je naar een andere site. ‘Zappen’ tussen radiozenders is zo eigenlijk moeilijker dan bij een ouderwets radiotoestel.

Er zijn wel verzamelsites, zoals radio.nl, Nederland.FM en allradio.nl. Maar hebben een druk uiterlijk, gebruiken ook vaak Windows Media streams en staan vol reclamebanners.

Dat kan beter, dus heb ik in anderhalf uur iets in elkaar geklust. Geen poespas, gewoon een lijstje met zenders en een spelertje. Met hulp van een open source audiospeler, een site met stream-urls en deze onmisbare tip voor het afspelen van Shoutcast-streams in Flash.

Input is natuurlijk van harte welkom, en als je kan programmeren: je kan de complete broncode downloaden van Github.

En natuurlijk luisteren via http://radio.haykranen.nl.

Misschien heb je ‘m al gezien, misschien ook niet, maar sinds 1 april staat een nieuwe website online waar ik aan deelneem: 365dagenkunst.nl. Het concept is hetzelfde als 365 DAGEN HAY: elke dag een nieuw kunstwerk. Nieuw is dat de kunstwerken van verschillende kunstenaars komen: in totaal doen er twaalf mensen mee aan de website, sommige wekelijks, sommige tweewekelijks, en sommige eenmaal per maand.

Ik ben er elke donderdag te vinden. Ik zou zeggen: neem eens een kijkje.

Foto: FaceMePLS / CC-BY

De zogenaamde digitale nomade is in opkomst: geen kantoor meer nodig, je werkt op je laptop vanuit een koffiebar. Of zoiets. Nu zou ik mezelf helemaal geen digitale nomade willen noemen, maar ik vind het wel fijn om af en toe wat mails weg te werken op een andere plek dan mijn eigen huis.

De eisen zijn simpel: koffie en wifi. Maar dat te vinden is nog niet zo makkelijk. Ik probeer af en toe een locatie uit en ik blog hier mijn bevindingen.

Deze keer: de centrale bibliotheek in Den Haag.

Wifi

Wisselend. Inloggen op ‘BIBLIOTHEEK DENHAAG’ (sic), klikken op ‘ik ga akkoord met die pdf met voorwaarden die ik niet lees’ en je kunt “draadloos internetten, niet via een kabel maar via een radiofrequentie” (aldus de handleiding).

De verbinding was over het algemeen vrij vlot, met wat kleine hikjes en vertragingen tot opeens de complete verbinding wegviel en het netwerk niet meer te vinden was. Misschien is het een incident, maar na een half uur was de verbinding nog steeds weg en het bezoek aan de bibliotheek dus afgelopen.

Ondanks onheilspellende berichten in de handleiding dat “het gebruik van MSNmessenger en e-mail clients niet mogelijk is” lijken er geen poorten te zijn geblokkeerd en werkt SSH, (secure) mail, FTP, Spotify en IRC prima.

Voor de nerds het bekende grafiekje van speedtest.net:

Koffie

In de koffiebar op de begane grond. In het weekend is er alleen een automaat die iets oplevert wat het midden houdt tussen slappe oploskoffie, afwaswater en chocolademelk. Die koffie mag je dan vervolgens alleen opdrinken in die (rumoerige en drukke) bar, in de rest van het gebouw zijn alleen flesjes water toegestaan.

Stroom

In de grote studiezaal op de vijfde verdieping zijn er stopcontacten ingebouwd in de tafels. Hulde! In de rest van het gebouw is het even zoeken naar stroom.

Toilet

Er zijn bizar weinig toiletten voor een gebouw met zoveel studieplekken en bezoekers. Alleen op de derde en vierde verdieping zijn kleine, behoorlijk vieze toiletten. Het enige voordeel: ze zijn gratis.

Omgeving en locatie

De bibliotheek zit in het prachtige ‘ijspaleis’ aan het Haagse Spui, op vijf minuten loopafstand van het centraal station en het binnenhof. De bibliotheek is ‘veel meer dan boeken alleen’, met oefenruimtes voor muzikanten, spelletjes, optredens en exposities.

Openingstijden

Doordeweeks tot 20.00, in het weekend tot 17.00. De complete openingstijden zijn hier te vinden.

Oordeel

Wisselend. De locatie is prachtig en rustig, maar het onbetrouwbare internet, de matige toiletten, en het gebrek aan koffie boven de begane grond zijn grote missers. Maar als het internet het doet, en je hebt geen behoefte aan koffie is het een prima plek.

Cijfer: 5.5

Locatie: Spui 68, Den Haag.